Η τρόικα φταίει ή εμείς που τους ανεχόμαστε;

Βασίλης Στεφανακίδης
Δεν ξέρω αν ο κ. Τόμσεν το είπε έτσι ακριβώς όπως μεταδόθηκε ή αν, τέλος πάντων, το νόημα όλων αυτών που είπε ήταν «είτε το θέλετε είτε όχι, οι επιδόσεις της οικονομίας σας είναι τέτοιες που στο τέλος θα αναγκαστείτε εκ των πραγμάτων να πάρετε νέα μέτρα γιατί απλά ο λογαριασμός δεν βγαίνει».....

Οπως και να διατύπωσε τη θέση του, όμως, η ουσία δεν αλλάζει. Αλλωστε τόσο ο πρωθυπουργός όσο και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δεν λένε ότι δεν θα ληφθούν άλλα μέτρα, αλλά ότι αυτά δεν θα είναι οριζόντια.

Απληστία, κρίση και σύγκρουση γενεών ...

Το ότι υποθηκεύαμε το μέλλον των νέων γενεών ένας κόσμος το είχε αντιληφθεί αρκετά πριν από την κρίση, και όσοι έκαναν ότι δεν άκουγαν, το αντιλήφθηκαν με βίαιο τρόπο -και το πλήρωσαν, αλλά όχι μόνον αυτοί- όταν ξέσπασε η κρίση. Άλλωστε, και όσοι άκουγαν, δεν μπορούσαν να κάνουν πολλά πράγματα. Οι κυρίαρχες αντιλήψεις τούς έβαζαν στο περιθώριο. Γενικά, ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας λειτουργούσαν με βάση το τι ακουγόταν ευχάριστα, αδιάφορα αν ήταν και ψεύτικο, αρκεί να ησύχαζε την ψυχή - για να παραφράσω Σαββόπουλο και Bob Dylan.

Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»...

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Αυτές τις μέρες ζήσαμε το αποκορύφωμα του αίσχους της ελληνικής δημοσιογραφίας σε όλες του τις διαστάσεις που πραγματικά αποτελούν μαύρη κηλίδα στον χώρο. Διαστρεβλώθηκε και καταστρατηγήθηκε με τον πιο ασυνείδητο τρόπο το θεμελιώδες αξίωμα της δημοσιογραφίας, που είναι πρωτίστως η αμερόληπτη και τεκμηριωμένη ενημέρωση. Αντί αυτού, είχαμε το παραλήρημα μιας μαύρης απροκάλυπτα προκατειλημμένης δημογραφίας βλέποντας τους μεγάλο-«δημοσιογράφους» να μετατρέπονται σε ανακριτές, εισαγγελείς και δικαστές, καταδικάζοντας στην κυριολεξία όσους αντιτίθενται στην μνημονιακη προδοσία. Έφτασε μάλιστα ο περιώνυμος πανκριτής «δημοσιογράφος» του μεγάλου καναλιού, να χαρακτηρίσει σαν αλητεία όλους τους ποινικολόγους και συνταγματολόγους που είχαν επικρίνει έντονα από την αρχή αυτή την φαρσοκωμωδία της Χρυσής Αυγής.

Μόνο το Λουξεμβούργο μας στήριξε – Εναντίον μας και η Ελλάδα

Σύμφωνα με πληροφορίες, στη μαραθώνια συνεδρίαση του ψεσινού Eurogroup, η Κύπρος έμεινε αβοήθητη με ωμούς εκβιασμούς: αποδοχή κουρέματος καταθέσεων ή κατάρερευση των δύο μεγάλων τραπεζών με αποστολή στην Κύπρο την Τρίτη εκκαθαριστών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. 

Στους εκβιαστικούς όρους πρωταγωνιστές υπήρξαν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και ο Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, κ. Σόιμπλε.

Μόνο το Λουξεμβούργο φαίνεται να υπερασπίστηκε σθεναρά την Κύπρο ενώ και η Ισπανία επέδειξε χλιαρή υποστήριξη.

Το κλίμα των υπολοίπων ”εταίρων” ήταν εχθρικό ή ουδέτερο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η Ελλάδα ανήκε στις χώρες, εχθρικά προσκείμενες προς την Κύπρο.

ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ.... Υπέρ της ένταξης της ΠΓΔΜ στην ΕΕ η Βουλγαρία

Τη στήριξή της στις προσπάθειες που καταβάλλουν η Σερβία και η ΠΓΔΜ (FYROM) για να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) επανέλαβε η Βουλγαρία δια στόματος του υπουργού Εξωτερικών της Νικολάι Μλαντένοφ.
Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο επικεφαλής της βουλγαρικής διπλωματίας από το Μπλαγκόεβραντ, καμιά άλλη χώρα δεν θα ωφεληθεί περισσότερο από την ένταξη της Σερβίας και της ΠΓΔΜ στην ΕΕ όσο η Βουλγαρία.
Ωστόσο, όπως αναφέρει το πρακτορείο ειδήσεων της Σόφιας "Novinite", ο κ. Μλαντένοφ επισήμανε ότι η Σόφια θα πρέπει να θέσει ανοιχτά τα ζητήματα που απασχολούν τις σχέσεις της με τους γείτονές της, καθώς αυτός είναι ο μόνος τρόπος, όπως υπογράμμισε για να προστατευθούν τα βουλγαρικά εθνικά συμφέροντα.

Μας ξεβρακώνουν και ενεργειακά

Όλα είναι έτοιμα, λοιπόν. Οι προβλέψεις και οι επι­διώξεις του μνημονίου κι όσων σχεδίασαν αυτήν την πολιτική, σύντομα θα αρχίσουν να υλοποιούνται. Και η χώρα οδηγείται σε πλήρη ενεργειακή απογύμνωση, καθώς το σύνολο του κρίσιμου αυτού τομέα θα περάσει στα χέρια ιδιωτών που θα σχεδιάζουν, θα επενδύουν και θα λειτουργούν τις μονάδες ανάλογα με το δικό τους συμφέρον κι όχι με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας.

Η κοινωνία της αδιαφορίας

Δημήτρης Μπαλτάς

Είναι γεγονός ότι ο αδιαφορών άνθρωπος χαρακτηρίζεται από την πολιτική απραξία, στην οποία, κατά μία άποψη, έχει οδηγήσει η διαμόρφωση της κοινωνίας της καλοπέρασης: «Στην εποχή της κοινωνίας της καλοπέρασης, αυτό που επιδιώκεται είναι να ενισχυθεί η απολιτικοποίηση, η αποϊδεολογικοποίηση και η πολιτική απάθεια, να πεισθούν οι πολίτες πως τα πράγματα πάνε καλά και πως η καταναλωτική ικανότητα επαυξάνεται επειδή εκφράζουν τη νέα γραφειοκρατία τεχνοκράτες πολιτικοί άνδρες, επαγγελματίες και πεπειραμένοι της κυβερνητικής επιχείρησης» (Χ.Λ. Αρανγκούρεν, Για την δημοκρατία και τον πολιτισμό, Ευθύνη, Αθήνα 2004, σ. 9).