Μέλλον χωρίς Μέλλον;

Γράφει ο XPHΣTOΣ B. MAΣΣAΛAΣ* πρώην Πρύτανης Πανεπ. Ιωαννίνων
• Σήμερα που οι αυταπάτες για μια νομοτελειακή πρόοδο εγγυημένη από τους νόμους της ιστορίας έχουν χαθεί, τα εμπόδια μοιάζουν να προέρχονται όχι τόσο από την κληρονομιά του παρελθόντος, όσο από ένα μέλλον που φαίνεται να εγκυμονεί απειλές με τις οποίες οι άνθρωποι τροφοδοτούν το παρόν… Απειλές τέτοιες που προκαλούν εντεινόμενη αγωνία και το ερώτημα αν θα είναι σε θέση να κυριαρχήσουν οι άνθρωποι επί των εχθρικών δυνάμεων, που οι ίδιοι κάθε μέρα εξαπολύουν!
Ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες πρέπει να αναρωτηθούμε: μήπως με τα ίδια μας τα χέρια ανοίγουμε τις πόρτες σ’ ένα μέλλον χωρίς μέλλον; Το δίλλημα είναι οξύ και οι επιλογές σήμερα επείγουσες. Και η μη επιλογή είναι αναμφίβολα επιλογή. Η χειρότερη.

Η ψήφος των Ελλήνων ...

Αντώνης Καρακούσης

Οι Έλληνες, εν γνώση τους, επέλεξαν τον λιγότερο επισφαλή δρόμο.

Δήλωσαν με την ψήφο τους ότι δεν είναι διατεθειμένοι να θέσουν υπό αμφισβήτηση την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Και έκαναν αυτή την επιλογή έχοντας πλήρη συναίσθηση του κόστους και του βάρους της.

Γοητεύθηκαν,είναι αλήθεια,από τον διεγερτικό λόγο του κ.Τσίπρα, ταλαντεύθηκαν αρκετά, αλλά εντέλει δεν πίστεψαν στο άλμα μαζί του.

Η έννοια της ύπαρξης και της ελευθερίας στον υπαρξισμό [Σαρτρ και Καμύ]

Υπαρξισμός είναι η φιλοσοφική θεωρία που έχει ως κέντρο μελέτης την ανθρώπινη ύπαρξη. Οι υπαρξικοί φιλόσοφοι διαχωρίζουν τη θέση τους απέναντι στην παραδοσιακή φιλοσοφία. Για αυτούς η παραδοσιακή φιλοσοφία που ξεκίνησε με τους προσωκρατικούς και ολοκληρώθηκε με τη φιλοσοφία του Χέγκελ έχει ξεπεραστεί. Επικεντρώθηκαν στην αναζήτηση της ουσίας ταυτίζοντας την με την ύπαρξη. Οι παραδοσιακοί φιλόσοφοι προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν την ουσία την έννοια του πράγματος .Αντιλαμβανόμενοι την έννοια του πράγματος μπορούσαν να συνειδητοποιήσουν την ύπαρξη του. Η έννοια του ανθρώπου περιλαμβάνει μέσα της την ανθρώπινη ύπαρξη. Οι υπαρξικοί φιλόσοφοι διαχώρισαν την ανθρώπινη ύπαρξη από την έννοια. Δεν επιχείρησαν να την ερμηνεύσουν με βάση την ουσία της .Δεν είναι δυνατόν να συνειδητοποιήσουμε την ύπαρξη μας μέσα από τον γενικό ορισμό της ουσίας του ανθρώπου. 

Η γνώμη και η ευθύνη…

Γράφει ο XPHΣTOΣ B. MAΣΣAΛAΣ*
πρώην Πρύτανης Πανεπ. Ιωαννίνων

proinoslogos gr 

Όπως είναι γνωστό, η πολιτική και η αλήθεια έχουν μάλλον κακές σχέσεις. Η φιλαλήθεια δεν συνυπολογίζεται στις πολιτικές αρετές (H. Arendt).
Στο ρευστό πολιτικό περιβάλλον που κυριαρχεί στη χώρα μας, οι πολιτικοί μας προσπαθούν, με κάθε τρόπο, να πείσουν για την ορθότητα των επιλογών τους. Συνεχώς αλλάζουν επιχειρηματολογία και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που κάποιοι αρνούνται ακόμη και τον εαυτό τους!

Η αξία του ψηφοφόρου ...

Άρθρο του κ. Νίκου Λυγερού (OPUS)

Σε φάση εκλογών, η αξία του ψηφοφόρου διαφοροποιείται από την αξία του πολίτη, διότι σε αυτή τη χρονική περίοδο όλη η πατρίδα βασίζεται μόνο στους πρώτους για να έχει κυβέρνηση. Αυτή και μόνο η παρατήρηση αφοπλίζει τον ψηφοφόρο του λευκού και τον μετατρέπει σε πολίτη. 

Το θέμα μας λοιπόν είναι ο ψηφοφόρος. Μόνο αυτός μπορεί ν’ αποφασίσει ότι θα παίξει ένα ρόλο στο δημοκρατικό πλαίσιο. Αν δεν το κάνει όμως είναι υπεύθυνος για τη ζωή του μόνο με ένα παθητικό τρόπο. Εδώ θα προσπεράσουμε βέβαια και τους ψηφοφόρους που έχουν τιμή με τη μίζερη σημασία της λέξης. Το υπόλοιπο των ψηφοφόρων, αν και δεν έχουν απαραίτητα επίγνωση όλων των επιπτώσεων της επιλογής τους, είναι δυναμικοί παίκτες ή τουλάχιστον έτσι προσδιορίζονται.