Για ποιόν Παράδεισο μιλάνε στην Ελλάδα; -ΠΗΓΑΙΝΟΝΤΑΣ στην Αυστραλία

Όχι μόνο Παράδεισος δεν είναι η Αυστραλία αλλά μια πολύ δύσκολη και πανάκριβη χώρα...

Του ΜΠΑΜΠΗ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

«ΠΗΓΑΙΝΟΝΤΑΣ κάποιος στην Αυστραλία θα εξασφαλίσει σχετικά εύκολα ένα λειτουργικό και άνετο σπίτι, θα βρει δουλειά, τα παιδιά του θα ενταχθούν σε ένα αποτελεσματικό εκπαιδευτικό σύστημα, ενώ η κοινωνική ένταξη και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη θα αποτελούν τις βασικότερες πηγές ικανοποίησης»
ΑΝΤΕ τώρα να είσαι ένα από τα θύματα της κρίσης στην πατρίδα, να έχεις οικογένεια, που να μην μπορείς να τη ζήσεις, να ψάχνεις απελπισμένα για λύσεις και να διαβάσεις στην πιο σοβαρή υποτίθεται εφημερίδα της Ελλάδας (την «Καθημερινή») τα πιο πάνω. Τι κάνεις;

Η αρχιτεκτονική του φόβου

Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΚΟΒΙΤΣ*

Δεκέμβριος. Ημέρες εορτών. Φώτα, λαμπιόνια, παιχνίδια και αγιοβασίληδες στην πόλη. Βγήκα για να την περπατήσω. Κινούμαι με αργά βήματα στα στενά της, δίπλα από ψηλές πολυκατοικίες και κάτω από ανήλιαγα μπαλκόνια. Τα βλέμματα των κατοίκων άδεια και απλανή. Τα ονόματα των δρόμων περνούν αστραπιαία και χάνονται ως φευγαλέα μνήμη.

Τα αυτοκίνητα δημιουργούν ανυπόφορους θορύβους και σπέρνουν δηλητηριώδη αέρια.
Οπερίπατος στην πόλη είναι πράξη εκδίκησης στην ψυχική ισορροπία. Περπατάμε μέσα από «φράκτες» και «τείχη» που ορθώνονται σε κάθε βήμα. Τείχη με τούβλα και τσιμέντο. Βρισκόμαστε σε ένα πολεοδομικό φράκτη. Θεωρούμε ότι κινούμαστε στην ασφάλεια της πόλης. Εμείς είμαστε μέσα και οι άλλοι απ' έξω. Οι πολυκατοικίες διασφαλίζουν την οντότητά μας. Οι «τρίαινες» κρατούν αμπαρωμένες πόρτες και παράθυρα. Ελέγχουν τις εισόδους και θέτουν απαγορεύσεις στους απρόσκλητους. Τα ψηλά κτήρια είναι τα σύγχρονα τείχη, αυτά που μας κρατούν μέσα, περίκλειστους και ελεγχόμενους.

Επέστρεψαν μετά την dolce vita οι πανέμορφες Ιασμιώτισες

ΝΕΟ ΣΗΜΑ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΤΙΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

Η μία έγινε δεκτή από την οικογένειά της η δεύτερη πήγε στον πατέρα της αφού ο σύζυγος δεν συγχώρησε την εγκατάλειψή του…

Είχαν πάει στην Τουρκία παρασυρμένες από γνωριμίες μέσω facebook, αλλά δεν τα βρήκαν όπως τα περίμεναν 

Δυο πανέμορφες μουσουλμάνες, παντρεμένες, μητέρες ανήλικων παιδιών που εγκατέλειψαν οικογένειες και παιδιά για να ζήσουν την προσωπική τους διαδρομή και περιπέτεια μέσα από τον κόσμο του διαδικτύου τον οποίον ανακάλυψαν στο μικρόκοσμο της κοινωνίας όπου ζούσαν, επέστρεψαν όπως πληροφορούμαστε, (Χ), απογοητευμένες απ’ ό,τι έζησαν στην «ελευθερία» τους. 

Όταν το ταλέντο δεν... περισσεύει!

Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός (Ελεύθερη Ζώνη)
Το ακούσαμε και αυτό στα πλαίσια της τέχνης και της πνευματικής “αναρχίας” που επικρατεί στον εγκέφαλο ορισμένων καλλιτεχνών όπου η οπτική τους ματιά πολλές φορές ξεφεύγει από την...  υποτιθέμενη άλλη οπτική γωνία και γίνεται γελοιότητα και φαιδρότητα που προκαλεί το μειδίαμα και ενός μικρού παιδιού.

Μιλώ φυσικά για αυτή την περιβόητη παράσταση κάποιας άγνωστης στο ευρύ κοινό σκηνοθέτου όπου μας παρουσιάζει τον γνωστό ήρωα της Ελληνικής επανάστασης Αθανάσιο Διάκο ως σουβλατζή ο οποίος μάλιστα σκότωσε την έγκυο γυναίκα του γιατί τον απάτησε με ένα λαθρομετανάστη!

Τα γονίδια και πάλι

Tου Παντελη Μπουκαλα

Αστειάκια ψυχικής κακότητας σαν κι αυτό που «τιτίβισε» η αθλήτρια κ. Βούλα Παπαχρήστου κυκλοφορούν πολλά. Στο στόχαστρο της χυδαιότητάς τους βρίσκονται οι μαύροι, οι Εβραίοι, οι Αλβανοί, οι «χλωμιάρηδες» της μακρινής Ανατολής, οι Πόντιοι βέβαια. Υπήρξε μάλιστα μια εποχή που ένας δημοσιογράφος, ο κ. Αναστασιάδης, έγινε διάσημος φιλοξενώντας στη στήλη του, στην τελευταία σελίδα της «Ελευθεροτυπίας», καλαμπουράκια τέτοιας λογής. Κατά τύχη είναι ο ίδιος που φιλοξενεί στις τηλεοπτικές του εκπομπές «άνθη» του ακροδεξιού ή και του νεοναζιστικού χώρου, νομιμοποιώντας τα έτσι κάπου μεταξύ ανάλαφρων πειραγμάτων και επιδεικνυόμενων νεανικών μηρών.

Παιδί και τηλεόραση ...

-24grammata.com- εκπαίδευση

γράφει η Κεφάλα Μαριάντζελα

Όπως ήδη γνωρίζουμε, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης πάντα αποτελούσαν ένα από τα κύρια ζητήματα συζήτησης και ανταλλαγής απόψεων.  Με τη σύγχρονη μορφή και λειτουργία τους αποτελούν έναν από τους κύριους διαμορφωτές της προσωπικότητας των παιδιών, αφού ασκούν καταλυτικό ρόλο στη διαπαιδαγώγησή τους και συμβάλλουν στη γνωστική τους ανάπτυξη.  Στη σύγχρονη εποχή έχουν ακουστεί πολλές αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με το ρόλο που ασκούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ή τον ρόλο που θα έπρεπε να ασκούν για να συμβάλλουν θετικά στην ανάπτυξη του παιδιού.

Μεταμορφώσεις εικονογραφικών συμβολισμών ...

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΙΝΑΡΑ (neoskosmos com)

-

Μια εντυπωσιακή έκθεση του (πρώην) συμπάροικου Νίκου Κυπραίου λειτουργεί αυτές τις μέρες έως και τις 25 Μαΐου στο Dom Museum της Βιέννης, δίπλα στον φημισμένο καθεδρικό ναό Αγίου Στεφάνου. Με την ευκαιρία αυτής της σημαντικότατης έκθεσης του διακεκριμένου ζωγράφου, δημοσιεύουμε άρθρο του Γιώργου Κ. Αγελλιναρά, για τα έργα του και μερικές χαρακτηριστικές φωτογραφίες:
Ο Πλάτων έλεγε ότι ο βίος άνευ Φιλοσοφίας και Τέχνης είναι αβίωτος. Και πράγματι, μόνο με τις δυνατές συλλήψεις του πνεύματος και τις εκλάμψεις της φαντασίας καταξιώνεται ο άνθρωπος ως ψυχοσωματική οντότητα και υψώνεται σε κορυφαία αξία της ζωής και της όλης Δημιουργίας. Αυτός νομίζω ότι είναι και ο λόγος για τον οποίο τα Γράμματα και η Τέχνη υπήρξαν ανέκαθεν από τις πιο ευγενικές ασκήσεις και τους πιο υψηλούς πόθους του ανθρώπου.