Συλλογική υπέρβαση της αδράνειας...

Της ΝΕΦΕΛΗΣ ΤΖΑΝΕΤΑΚΟΥ (enet.gr)

Ορισμένους ιδιαιτέρως ενδιαφέροντες χαρακτήρες συναναστράφηκε ο Μικρός Πρίγκιπας κατά την περιήγησή του ανακαλύπτοντας τον κόσμο. 

Ο πρώτος άνθρωπος που συνάντησε ήταν βασιλιάς. Νόμιζε, ως βασιλιάς, πως όλοι είναι υπήκοοί του, δίχως να τους γνωρίζει, και άρα θεωρούσε ό,τι πιο λογικό να δίνει εντολές στους πάντες. 

Ο δεύτερος ήταν ένας ματαιόδοξος άνθρωπος, ο οποίος αρέσκονταν μόνο στις κολακείες και ζητούσε από όλους να τον χειροκροτούν. 

Ο τρίτος ήταν τόσο δυστυχισμένος, που το μόνο που έκανε ήταν να πίνει, προσπαθώντας να θυμηθεί το λόγο της δυστυχίας του. 

Απλά μαθήματα πατριδογνωσίας…

Γράφει: Θανάσης Γκότοβος (aixmi.gr)
-
Υπάρχει τρόπος, μέσω της χρήσης της κατάλληλης γλώσσας, κάθε κατάσταση να παρουσιάζεται ως λογική συνέπεια επιλογών που έγιναν στο παρελθόν από  συγκεκριμένους παράγοντες. Το ίδιο ισχύει και για την κάθε φορά διαχείριση της  παροντικής πραγματικότητας: κάθε διαχείριση μπορεί να παρουσιαστεί από μια ορισμένη σκοπιά ως «λογική» ή ως «η μόνη λογική». Πώς γίνεται, όμως, αυτό; Πώς μπορούν διαφορετικοί παρατηρητές να παρουσιάζουν το ίδιο πράγμα – το παρόν – με τόσο διαφορετικό τρόπο, αλλά παρόλα αυτά ως «λογικό»; Πόσες λογικές υπάρχουν για την περιγραφή μιας συγκεκριμένης κατάστασης; Ας μην ξεχνούμε ότι δύο ολοκληρωτικά καθεστώτα στην Ευρώπη, που για ένα μικρό διάστημα συμμάχησαν μεταξύ τους και για ένα μεγαλύτερο αλληλοεξοντώνονταν, ο ναζισμός και ο σταλινικός σοσιαλισμός, βρήκαν τρόπους να παρουσιάσουν τη φιλοσοφία και τη δράση τους ως «λογικές». Εκατομμύρια Ευρωπαίοι πίστεψαν τους προπαγανδιστές των. Η παιδαγωγική τους λειτούργησε – με τις γνωστές συνέπειες. Μπορεί αυτό να μας διδάξει κάτι;

Αποσιωπούν την πυρπόληση της Σμύρνης

-

 Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ (ENET.GR)

Λέει για τους συμπατριώτες της η Τουρκάλα σκηνοθέτις Νεσρίν Καζάνκαγια. Στην Αθήνα φέρνει την παράσταση του έργου της «Ω Σμύρνη μου, όμορφή μου Izmir» (5-6 Ιουνίου, Πειραιώς 260, Φεστιβάλ Αθηνών)

Λίγη αξιοπρέπεια σε αυτόν τον τόπο δεν έμεινε σε κανέναν?

Καλή είναι η αντιγραφή και η μεταφορά των διαφορετικών απόψεων για την σημερινή κατάσταση της χώρας μας και του κόσμου γενικά, με την έννοια ότι δεν χάνεται ο χρόνος στην αποτύπωση της ατομικής αντίληψης των πραγμάτων που έχει και το μειονέκτημα ότι λίγοι θα την διαβάσουν δεδομένης της πηγής της.
Πράγματι, είναι γνωστό ότι μεγαλύτερη εγκυρότητα αποκτά ένα κείμενο από την πηγή που προέρχεται παρά από το περιεχόμενο του, - αφήνοντας βέβαια τον παράγοντα της μορφής του-, το πως δηλ. το μεταφέρει κάποιος διαμέσου της γλώσσας, ήχων και εικόνων. Στην δικιά μας περίπτωση, εδώ στο ιντερνετ, είναι επίσης γνωστό πως με μια πολύπλοκη έως αδύνατο να εξερευνηθεί συνάρτηση του google κάποιες πηγές αποκτούν μεγαλύτερη εγκυρότητα συνεπώς και το περιεχόμενο τους.

«Ο ΥΠΑΤΟΣ ΑΡΜΟΣΤΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ» AΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΡΑΓΚΟΖΑΚΗ: Ερευνώντας το ιστορικό ανάθεμα στο όνομα του Αριστείδη Στεργιάδη

Το βιβλίο της Θρακιώτισσας δημοσιογράφου πατάει γερά στην ιστορία, στην έρευνα αλλά εντάσσεται στη σφαίρα της λογοτεχνικής μυθοπλασίας και επιλέγει να δώσει το κάτι καινούργιο για μία αμφιλεγόμενη, μέχρι και σήμερα, ιστορική προσωπικότητα, τον ύπατο αρμοστή της Σμύρνης την περίοδο 1919-1922 .

Ένα βιβλίο που πατάει γερά στην ιστορία, αλλά εντάσσεται στη σφαίρα της λογοτεχνικής μυθοπλασίας και επιλέγει να δώσει το κάτι καινούργιο για μία αμφιλεγόμενη, μέχρι και σήμερα, ιστορική προσωπικότητα, τον Αριστείδη Στεργιάδη, ύπατο αρμοστή της Σμύρνης την περίοδο 1919 – 1922, την πλέον καθοριστική εποχή της νεοελληνικής ιστορίας, παρουσιάζει στο αναγνωστικό κοινό η «δική μας» Σωτηρία Μαραγκοζάκη. Η συγγραφέας γεννήθηκε το 1964 και μεγάλωσε στα Λουτρά Αλεξανδρούπολης, σπούδασε διοίκηση και οικονομία, εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην ΕΡΑ, σε εφημερίδες, περιοδικά και στην τοπική αυτοδιοίκηση. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΜ-Θ. Βραβεύτηκε για διηγήματά της και τη συμβολή της στην προώθηση της ανάγνωσης σε άτομα με αναπηρία. 

Η ξύλινη πέτρα - Ανθρώπινα τόξα

--
Η ξύλινη πέτρα

Ν. Λυγερός

Η ξύλινη πέτρα δεν ήταν ένα μυστήριο όπως πίστευαν οι περισσότεροι αλλά ο πυρήνας της θάλασσας που ακουμπούσε σιωπηλά τα βάθη του ουρανού πέρα από το παράλογο και την παρανόηση του παρόντος,

«Σουλεϊμάν» ο σφαγέας

Πολύτιμο το ντοκυμαντέρ της «Μηχανής του χρόνου» που προβλήθηκε το περασμένο Σάββατο. Κυρίως διαφωτιστικό. Γιατί όσα κι αν γράφονται ή λέγονται για τα τούρκικα σίριαλ τελικά το πρόβλημα δεν είναι ούτε η αισθητική τους αλλά ούτε και το αποτέλεσμα της ποιοτικής σύγκρισής τους με τις ελληνικές σειρές. Αυτά είναι πασατέμπος για την όρεξη μπροστά στην προπαγάνδα αλλά και την αλλοίωση των ιστορικών γεγονότων που επιχειρεί η τούρκικη μυθοπλασία.

Αναλογιστείτε για παράδειγμα τι αίσθηση αφήνει κάθε βράδυ στις 21.00 στον ΑΝΤ1, η εικόνα του Σουλεϊμάν. Ενας άντρας ο οποίος προβάλλεται ακριβοδίκαιος, απαράμιλλος και καρπερός εραστής, στοργικός πατέρας, τιμητής του έρωτα και της οικογένειας, γενναιόδωρος άρχοντας και γενναίος πολεμιστής. Αμ, δε!

Όταν το ταλέντο δεν... περισσεύει!

Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός (Ελεύθερη Ζώνη)
Το ακούσαμε και αυτό στα πλαίσια της τέχνης και της πνευματικής “αναρχίας” που επικρατεί στον εγκέφαλο ορισμένων καλλιτεχνών όπου η οπτική τους ματιά πολλές φορές ξεφεύγει από την...  υποτιθέμενη άλλη οπτική γωνία και γίνεται γελοιότητα και φαιδρότητα που προκαλεί το μειδίαμα και ενός μικρού παιδιού.

Μιλώ φυσικά για αυτή την περιβόητη παράσταση κάποιας άγνωστης στο ευρύ κοινό σκηνοθέτου όπου μας παρουσιάζει τον γνωστό ήρωα της Ελληνικής επανάστασης Αθανάσιο Διάκο ως σουβλατζή ο οποίος μάλιστα σκότωσε την έγκυο γυναίκα του γιατί τον απάτησε με ένα λαθρομετανάστη!

«Λεφτά υπάρχουν» για όσους εξεφτελίζουν τους Έλληνες ήρωες…

Γιώργος Λεκάκης (lekakis.com)

Ένα άγνωστο «θεατρικό δημιούργημα» («Αθανάσιος Διάκος: Η Επιστροφή»), μιας άγνωστης «δημιουργού» (της Λένας Κιτσοπούλου), επιχορηγήθηκε από την γνωστή εταιρεία «Φεστιβάλ Αθηνών ΑΕ», με την έγκριση του διευθυντού του, Γιώργου Λούκου, και παρουσιάσθηκε τον Ιούλιο που μας επέρασε στα πλαίσια του εφετινού προγράμματος εκδηλώσεών του, στο Θέατρο «Πειραιώς 260» εν Αθήναις, και μάλιστα σε δύο παραστάσεις. Πρόκειται για «έργο» που… περιπαίζει τον ήρωα και εθνομάρτυρα της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, Αθανάσιο Διάκο, παρουσιάζοντάς τον να… «ξανάρχεται στην ζωή, να ζει στην σημερινή Αθήνα, να δουλεύει σε ψησταριά, όπου…

“Ντουρντουβάκια: Έλληνες σε Βουλγαρικά Τάγματα Εργασίας” της Σοφίας Αυγέρη ...

Παρουσίαση του ψηφιακού βιβλίου “Ντουρντουβάκια: Έλληνες σε Βουλγαρικά Τάγματα Εργασίας” της Σοφίας Αυγέρη (αποστολές στα βουλγαρικά τάγματα εργασίας από τη Θράκη και την Ανατολική Μακεδονία, 1941-1944). Πρόκειται για τη μοναδική επιστημονική μελέτη, που παρουσιάζεται στο ελληνικό κοινό, αποκλειστικά από το 24grammata.com
24grammata.com- free ebook, σειρά: εν καινώ

α.κατέβασέτο στη μορφή flipping book, κλικ εδώ
β. κατέβασέτο στη μορφή pdf, κλικ εδώ

…Ντουρντουβάκια… έτσι λέγονταν οι εκατοντάδες Έλληνες που χάθηκαν στα αζήτητα της Ιστορίας. Επιστρατεύτηκαν και ακολούθησαν, καταναγκαστικά, τα τάγματα εργασίας του βουλγαρικού στρατού κατοχής. Κρατήθηκαν παράνομα ως όμηροι και, κάποιοι, πέθαναν σε Βουλγαρικό έδαφος.

“Βασικά, είμαι Έλληνας” ....

Της ΜΑΡΙΛΕΝΑΣ ΑΣΤΡΑΠΕΛΛΟΥ (neoskosmos com)

-

Ακούσια ακολούθησε τη συμβουλή της Βιρτζίνια Γουλφ προς επίδοξους συγγραφείς «μην εκδώσετε βιβλίο πριν από τα 30» και με αργούς, αλλά άκρως αποτελεσματικούς, ρυθμούς εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα, το περίφημο «Αυτόχειρες παρθένοι», σε ηλικία 33 ετών, ενώ ακολούθησαν τα επόμενα δύο με χρονική απόσταση εννέα χρόνων το ένα από το άλλο.

Οχι ότι δεν έχει και άλλες έγνοιες στο κεφάλι του. Διδάσκει στο Τμήμα Δημιουργικής Γραφής του Πανεπιστημίου Πρίνστον από το 2007, στο μεταξύ εξέδωσε και το βιβλίο «Της αγάπης μου ο σπουργίτης πέταξε» (εκδ. Libro), στο οποίο σταχυολόγησε διηγήματα συγγραφέων με θέμα τον έρωτα και την αγάπη. Οσοι αγάπησαν το βραβευμένο με Πούλιτζερ «Middlesex: Ανάμεσα στα δύο φύλα» (εκδ. Libro), με πρωταγωνίστρια την ερμαφρόδιτη Καλλιόπη Στεφανίδη, περίμεναν με αγωνία την επιστροφή του κατά τα φαινόμενα τελειομανούς Ευγενίδη.

Ηγγικεν η ώρα λοιπόν.....