του Χρύσανθου Λαζαρίδη*
Όταν αυτά που κάνουν όλοι κινούνται απολύτως μέσα στα πλαίσια αυτών
που εκ των προτέρων έχουν συμφωνήσει να κάνουν – ή να ανέχονται ο ένας
από τον άλλο – τότε υπάρχει διεθνής σταθερότητα. Αλλά όταν κάποιοι
αποκτούν δύναμη και συμφέρον να κινηθούν πέρα από τα «συμφωνημένα», τότε
αρχίζει να υπάρχει αστάθεια. Όταν κάποιος ή κάποιοι δεν μπορούν να
προασπιστούν δικαιώματα που έχουν αποσπάσει από τους υπόλοιπους κατά το
παρελθόν, τότε πάλι αρχίζει να υπάρχει αστάθεια. Τότε οι διεθνείς δομές
γίνονται αν-αντίστοιχες προς τις διεθνείς πρακτικές.
