Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΑΡΚΑΣ*
* Όσο η κρίση στην Ελλάδα παρατείνεται, τόσο περισσότερο αποδεικνύεται αναγκαίο ότι η έξοδος από την κρίση απαιτεί, για μια ακόμα φορά, την ιστορική συνιστώσα λύτρωσης του Ελληνικού Γένους και έθνους, που είναι οι μεγάλες ιδέες που οδηγούν στο συλλογικό πατριωτισμό, μέχρι την ύψιστη θυσία.
Όσο όμως οι πολιτικοί έχουν επιδοθεί στην προσπάθεια να αποφύγουν τις ευθύνες για την κρίση, με την ανάληψη ρόλου αναζήτησης φωτός στο τούνελ, όσο οι διανοούμενοι δεν μπορούν να νικήσουν την σιωπή που τους επιβάλει το σκληρυμένο κατεστημένο της κρίσης, (μη μπορώντας να ανταποκριθούν αφιλοκερδώς στο εθνικό χρέος), όσο οι απλοί Έλληνες μόνο φωνάζουν για τα δυσμενή οικονομικά μέτρα που τους βαραίνουν προσωπικά και δεν αντιδρούν με συλλογική ελληνική ψυχή κατά της κατρακύλας της πατρίδας, τόσο βαθαίνει το κενό της πραγματικής και αξιοπρεπούς λύσης.
* Όσο η κρίση στην Ελλάδα παρατείνεται, τόσο περισσότερο αποδεικνύεται αναγκαίο ότι η έξοδος από την κρίση απαιτεί, για μια ακόμα φορά, την ιστορική συνιστώσα λύτρωσης του Ελληνικού Γένους και έθνους, που είναι οι μεγάλες ιδέες που οδηγούν στο συλλογικό πατριωτισμό, μέχρι την ύψιστη θυσία.
Όσο όμως οι πολιτικοί έχουν επιδοθεί στην προσπάθεια να αποφύγουν τις ευθύνες για την κρίση, με την ανάληψη ρόλου αναζήτησης φωτός στο τούνελ, όσο οι διανοούμενοι δεν μπορούν να νικήσουν την σιωπή που τους επιβάλει το σκληρυμένο κατεστημένο της κρίσης, (μη μπορώντας να ανταποκριθούν αφιλοκερδώς στο εθνικό χρέος), όσο οι απλοί Έλληνες μόνο φωνάζουν για τα δυσμενή οικονομικά μέτρα που τους βαραίνουν προσωπικά και δεν αντιδρούν με συλλογική ελληνική ψυχή κατά της κατρακύλας της πατρίδας, τόσο βαθαίνει το κενό της πραγματικής και αξιοπρεπούς λύσης.
