«Μακεδονική γλώσσα»...

Γράφει ο Ιωάννης Μ. Ασλανίδης

(Ελεύθερη Ζώνη)

Όπως μας γνωρίζουν οι Ν. G.L. HAMMOND και G.T. CRIFFITH στο τρίτομο έργο του «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» (ΤΟΜΟΣ Β΄, σελ. 52-67), στην περιοχή της Μακεδονικής Γης, από αρχαιοτάτων χρόνων, κατοικούσαν διάφορα περιφερειακά φύλλα.

Για να προσεγγίσουμε το θέμα της «Μακεδονικής» γλώσσας, πρέπει  βασικά, να μελετήσουμε, έστω σε γενικές εκτιμήσεις, ποιοι ήσαν οι Μακεδόνες και γενικότερα ποιοι κατοικούσαν την Μακεδονική γη του Φιλίππου Β΄ μαζί με τα γλωσσικά αποσπάσματα, που έχουμε σήμερα από ιστορικούς της εποχής εκείνης.

Μακεδονικές Οργανώσεις καλούν τα κόμματα να πάρουν θέση ...

Του Παναγιώτη Σαββίδη (protothema gr)

Να πάρουν επίσημα θέση για το θέμα των Σκοπίων, και εάν συμφωνούν με τη χρήση του όρου «Μακεδονία» στην ονομασία της γειτονικής χώρας, ζητούν από τα κόμματα ενόψει εκλογών  Μακεδονικές Οργανώσεις  εντός και εκτός Ελλάδας.

Από την ομάδα που διαχειρίζεται το ιστολόγιο "entopios" λάβαμε το παρακάτω email: ....

----------------

Από την ομάδα που διαχειρίζεται το ιστολόγιο "entopios" λάβαμε το παρακάτω email: 
-

Φίλες και φίλοι,
"Mετακομίσαμε" στο www.entopios.gr όπου συνεχίζουμε με την ίδια αγάπη, τον ίδιο, ζήλο και ίδιο μεράκι αυτό που ξεκινήσαμε τον περασμένο Φεβρουάριο. Θα τα λέμε πλέον από εκεί ...
ομάδα του entopios.gr

-

Επειδή είμαστε σίγουροι,  ότι ένας από τους λόγους εγκατάλειψης της δωρεάν φιλοξενίας στο wordpress com ήταν η αισχρότατη πράξη  να εμφανίσει στα στατικά του την ΦΥΡΟΜ (FYROM) ως "Μακεδονια", θα τους ευχηθούμε βέβαια μια καλή νέα αρχή στο gr , αλλά, θα πρέπει να συνοδεύεται και με ένα μεγάλο εύγε για την πράξη τους.!!!

Πράγματι , είναι απογοητευτικό να βλέπει κάποιος  τον Αμερικάνο τύραννο να έχει παντού Κλαύδιους τοποτηρητές και ξαφνικά να εμφανίζει την ανύπαρκτη με αυτήν την ονομασία χώρα μέσα σε προσωπική δουλειά χρόνων κάνοντάς μας συνενόχους. 

Ο καθένας ψάχνει να βρει διεξόδους για να ακυρώσει την συμμετοχή του, απροειδοποίητη και αυθαίρετη στην περίπτωση του wordpress com , στην αναγνώριση  της χώρας αυτής με το δήθεν συνταγματικό κλεμμένο  όνομα. Είναι πολύ δύσκολο να παρατήσει κανείς την  δουλειά αναρτήσεων ενός, δυο και περισσότερων χρόνων. Το page rank και τόσα άλλα πλεονεκτήματα που προσφέρει με την φιλοξενία του το wordpress com. 

Τι μπορεί να γίνει όμως. Αυτό που έκανε στις αρχές Μαρτίου να εμφανίσει νέα μορφή στατιστικών και να παρουσιάζει την ΦΥΡΟΜ (FYROM) όπως την παρουσιάζει , μούδιασε πολλούς Έλληνες, και μάλλον, θα το εγκαταλείψουν. 

Δεν είναι όμως και το μοναδικό κέντρο εφαρμογής της αμερικάνικης πολιτικής τερατο-εθνογενέσεων και τεχνιτών κρατών μορφωμάτων.

Όπως και να είναι τα πράγματα, τα συγχαρητήρια μας στο "entopios.gr" για τα γρήγορα αντανακλαστικά του όσον αφορά εθνικά θέματα, και με τις ευχές μας για επιτυχίες, θα προσπαθήσουμε σε LINKS σελίδων με pagerank να ξαναπάρει αυτό που είχε εκεί και το ΘΥΣΙΑΣΕ!!!!!!

XRONOS

Άσκοπος διάλογος για το σκοπιανό .....

Κωνσταντίνος Χολέβας (syndpeiraia.blogspot.com)
Πολιτικός Επιστήμων

-
Τι γυρεύει η αλεπού που λέγεται Μάθιου Νίμετζ στο βαλκανικό παζάρι Αθηνών-Σκοπίων; Ο διαμεσολαβητής του ΟΗΕ επανέρχεται και καλεί τις δύο πλευρές σε διάλογο άνευ λόγου και αιτίας. Προσωπικά θα συνιστούσα στους αρμοδίους της Εξωτερικής μας Πολιτικής να αποφύγουν κάθε δέσμευση και κάθε συζήτηση εις βάθος. Θα ήμουν ευτυχής αν μπορούσαμε τελείως να αποφύγουμε τον νέο γύρο συζητήσεων. Το πρόβλημα με την ελληνική πλευρά στους διμερείς διαλόγους είναι ότι πάντα κάνουμε μία μικρή υποχώρηση χάριν του διαλόγου, ενώ η άλλη πλευρά δεν κάνει την παραμικρή παραχώρηση. Και όταν ξαναρχίζει ο επόμενος γύρος η συζήτηση ξεκινά από το σημείο της τελευταίας ελληνικής υποχωρήσεως.

Ο κ. Νίμετζ αμείβεται από τον ΟΗΕ για να κάνει τη δουλειά του, αλλά δεν είναι αντικειμενικός. Επί έτη προήδρευε του Κέντρου για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Ν. Α. Ευρώπη, το οποίο μεταξύ άλλων επιχείρησε -και επιμένει ακόμη- να διαδώσει στα ελληνικά σχολεία μία φιλοτουρκική και φιλοσκοπιανή τετράτομη Ιστορία των Βαλκανίων. Ο ίδιος είναι που έριξε την ιδέα της ελληνικής υποχωρήσεως ως προς τη χρήση του ονόματος Μακεδονία. Κατά τον κ. Νίμετζ η χώρα μας πρέπει να το πάρει απόφαση ότι με μία λύση τύπου Άνω Μακεδονία κ.λπ θα υποχρεωθούμε να καταργήσουμε το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, να μετονομάσουμε το αεροδρόμιο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και γενικά να προβούμε σε οδυνηρές παραχωρήσεις προς τους σφετεριστές του πολιτισμού μας. Μπορεί μεν ο Γ Παπανδρέου να υπέκυψε στις απόψεις αυτές καταργώντας το Υπουργείο Μακεδονίας -Θράκης, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είμαστε δέσμιοι των λαθών του. Και η σημερινή ηγεσία του ΥΠΕΞ , αλλά και αυτή που θα προκύψει από τις επικείμενες εκλογές, πρέπει να προσανατολίσουν τις διπλωματικές μας προσπάθειες προς κατευθύνσεις ρεαλιστικότερες, πρακτικότερες και εθνικώς αξιοπρεπέστερες.
Και σε τελευταία ανάλυση τί προσδοκούμε να βγει από την ταλαιπωρία του νέου διαλόγου; Απολύτως τίποτε! Η σκοπιανή κυβέρνηση Γκρούεφσκι απολαμβάνει την Πύρρειο νίκη της στο Δικαστήριο Διεθνούς Δικαίου της Χάγης, η οποία ουδέν ουσιαστικό κέρδος τής απέφερε. Οι περί τον εθνικιστή Γκρούεφσκι ηδονίζονται να ανεγείρουν αγάλματα του Αλεξάνδρου, να διδάσκουν κάθε τι το ανθελληνικό στα σχολεία τους και να προπαγανδίζουν περί ανυπάρκτων μειονοτήτων στη χώρα μας. Αν είχαμε δει έστω και κάποια σημάδια καλών και υποχωρητικών διαθέσεων από πλευράς ΠΓΔΜ θα έλεγα ότι έστω και για τα μάτια του κόσμου ας πάμε να πιούμε ένα καφεδάκι με τον Νίμετζ και τους Σκοπιανούς αντιπροσώπους. Αλά εδώ το κακό παράγινε. Εκεί που μας χρωστάγανε θα μας πάρουν και το βόδι.
Όχι μόνο η διαδικασία του διαλόγου βλάπτει τη χώρα μας, αλλά και η βάση στην οποία γίνεται. Κάναμε μία τακτική υποχώρηση και αρχίσαμε –κακώς- να συζητούμε για σύνθετη ονομασία. Αποθρασύναμε τους Σκοπιανούς, άρα απέτυχε ο ελιγμός. Η μόνη λύση είναι να επαναδιαπραγματευθούμε από θέση ισχύος τονίζοντας ότι δεν δεχόμαστε καμία χρήση του όρου Μακεδονία , ούτε σύνθετη ούτε παράγωγη στο τελικό όνομα του κρατιδίου.

Προ ημερών σε αγώνα χάντμπολ μεταξύ Κοσσόβου και Σκοπίων οι Αλβανοί Κοσσοβάροι είχαν αναρτήσει ένα ειρωνικό πανό για τους Σκοπιανούς: «Ο Θεός μας έκανε Βούλγαρους, ο Τίτο μας έκανε Μακεδόνες»! Αυτή είναι η αλήθεια. Το τεχνητό κατασκεύασμα του κομμουνιστή Τίτο που απεκλήθη «μακεδονικό έθνος» δεν έχει μέλλον. Η πολυπληθής αλβανική κοινότητα θέλει να ενωθεί με το Κόσσοβο και πολλοί από την σλαβική κοινότητα δηλώνουν πάλι Βούλγαροι. Γιατί να υποχωρούμε μπροστά σε ένα κράτος, το οποίο ετοιμάζεται να διαλυθεί;

syndpeiraia.blogspot.com

Αρχαίες πόλεις Επτανησίων στην ελληνιστική Συρία ....

Γράφει ο Γιώργος Λεκάκης, www.lekakis.com

-

Στα ελληνιστικά χρόνια σημειώνεται ένας μεγάλος εποικισμός Επτανησίων στην Μέση Ανατολή. Αναφέρονται δυο πόλεις με το όνομα Λευκάς (δηλ. πόλη που έκτισαν άποικοι εκ Λευκάδος) επί Σελευκιδών: Η μια στην Ν. και η άλλη στην Β. σημερινή Συρία. Κι έτσι δικαιολογείται αρχαία πόλη με το όνομα Ιθάκη «παρά τον Ευφράτην», που αναφέρεται πιθανότατα κι αυτή στην έκταση της (νυν) Συρίας,πόλη κτισμένη από Ιθακησίους αποίκους.

Σχετική με την Ιθάκη ήταν και η Δολίχη (= επιμήκης, μακρυά, μακρόστενη > σχετ. το τοπωνύμιο Μακρόνησος). Έτσι σχετική με την Ιθάκη Συρίας θα ήταν και η Δολίχη Συρίας, πόλη στην περιοχή της Κομμαγηνής, επί της Γερμανικίας οδού, κατά τον Ευφράτη ποταμό. Ιδρύθηκε κι αυτή επί εποχής διαδόχων του Μεγ. Αλεξάνδρου. Επί Ρωμαίων αυτοκρατόρων εξέδωσε νόμισμα. Σ' αυτήν ελατρεύετο ο Δολιχηνός Ζευς. Σπουδαίος ναός του υπήρχε εκεί. Διέθετε επίσημα θερμά λουτρά. Στα χριστιανικά χρόνια υπήρξε έδρα επισκοπής.

Οι νέοι άποικοι συνηθίζουν να δίνουν το όνομα της πόλεως καταγωγής τους στην νέα πόλη που νεοκατοικούν ή ιδρύουν. Έτσι έκαμαν και στην Μεσοποταμία του 4ου αι. π.Χ. Έτσι βρίσκουμε εκεί πόλεις κτισμένες – εκτός από Επτανησίους, όπως προανέφερα - από Μακεδόνες (Μακεδονόπολις, Αμφίπολις, Έδεσσα, Ανθεμουσιάς, Ευρωπός, κ.ά.), Πελοποννησίους, Στερεοελλαδίτες, Θράκες, Θεσσαλούς, Ηπειρώτες, κ.ά. (Το ίδιο έκαμαν και οι σύγχρονοι πρόσφυγες, όταν ξερριζώνονταν βιαίως από την Σμύρνη και την Φώκαια, λ.χ. και ίδρυαν στην νέα πατρίδα τους την Νέα Σμύρνη και την Νέα Φώκαια, αντιστοίχως, κ.ο.κ.).

Προς ανακαιφαλαίωσιν, στην Συρία των ελληνιστικών χρόνων υπήρχαν οι εξής αρχαίες ελληνικές πόλεις:

Στην Σελευκίδα (στην βόρεια Συρία) : Αμφίπολις, Αντιγόνεια, Αντιόχεια (υπήρχαν δυο πόλεις με αυτό το όνομα στην ίδια περιοχή), Απάμεια, Απολλωνία, Αρέθουσα, Αστακός, Αχαΐα, Βέρροια (πρόκειται για την νυν πρωτεύουσα της Συρίας, που εξακολουθεί να λέγεται παραφρασμένα Βηρυτός), Βοττιαίος δήμος, Γέφυρα, Γίνδαρος, Δάφνη, Διόσπολις, Δολίχη, Επιφάνεια (υπήρχαν 3 πόλεις με αυτό το όνομα στην ίδια περιοχή), Ευρωπός, Ζεύγμα, Ημαθία, Ηραία, Ηράκλεια (υπήρχαν δυο πόλεις με αυτό το όνομα στην ίδια περιοχή), Θρακών κώμη (;), Ιεράπολις, Ιθάκη, Καλλίπολις, Κύρρος, Λαοδίκεια, Λάρισσα, Λευκάς, Λυσιάς, Μαρώνεια, Μέγαρα, Μελεάγρου Χάραξ, Νεάπολις, Νικατορίς, Πέρινθος, Σελεύκεια (υπήρχαν δυο πόλεις με αυτό το όνομα στην ίδια περιοχή), Σέρραι (;), Τεγέα, Χαλκίς, Χαονία και Ωρωπός.

Στην επαρχία Κομμαγηνής: Αντιόχεια (υπήρχαν δυο πόλεις με αυτό το όνομα στην ίδια περιοχή), Αρσάμεια (υπήρχαν δυο πόλεις με αυτό το όνομα στην ίδια περιοχή), Γερμανίκεια, Σαμόσατα, Σελεύκεια και Στρατονίκεια.

Στην Κοίλη (δηλ. την νότια) Συρία: Αίνος, Ανθηδών, Αντιόχεια (υπήρχαν δυο πόλεις με αυτό το όνομα στην ίδια περιοχή), Αντιόχου φάραγξ, Απολλωνία (υπήρχαν δυο πόλεις με αυτό το όνομα στην ίδια περιοχή), Αρέθουσα, Αρσινόη (υπήρχαν δυο πόλεις με αυτό το όνομα στην ίδια περιοχή), Βρόχοι, Γάδαρα, Γάζωρος (;), Γέρασα, Γέρρα, Δημητριάς, Δίον, Ελλάς, Ηλιούπολις, Ηράκλεια, Ίππος, Λαοδίκεια (υπήρχαν δυο πόλεις με αυτό το όνομα στην ίδια περιοχή), Λευκάς, Λυσιάς, Ορθωσία, Πέλλα, Πιερία, Πτολεμαΐς, Σελεύκεια (υπήρχαν 3 πόλεις με αυτό το όνομα στην ίδια περιοχή), Σκυθόπολις, Στράτωνος Πύργος, Τριπαράδεισος, Τύρος, Φιλαδέλφεια, Φιλωτερία και Χαλκίς.

ΠΗΓΕΣ:

Στ. Βυζάντιος.

Λεκάκης Γ. «Ιθάκη, το νησί του Οδυσσέα» (υπό έκδοσιν).

Droysen J. G. «Ιστορία των Επιγόνων του Μ. Αλεξάνδρου».

 mylefkada gr

Τι έκαναν οι γυναίκες των κοπατσάρηδων όταν φοροεισπράκτορες πήγαν στα χωριά τους να εισπράξουν άδικους φόρους .....

1912-2012: Εκατό χρόνια από την απελευθέρωση της Μακεδονίας.*

Κείμενο του Γιώργου Λεκάκη στην εφημερίδα  «ΧΡΟΝΟΣ» Κομοτηνής

ΚΟΠΑΤΣΑΡΑΙΩΝ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ:

Τι έκαναν οι γυναίκες των κοπατσάρηδων 

 

όταν φοροεισπράκτορες πήγαν στα χωριά τους να εισπράξουν άδικους φόρους.

Μια άγνωστη σελίδα της ελληνικής Ιστορίας, επίκαιρη όσο ποτέ.

 

Την ιστορική ημέρα της 25ης Μαρτίου - φαίνεται τόχει η ημέρα! - ένα άλλο ηρωικό γεγονός - πλην του γνωστού, της εξεγέρσεως του 1821, που έγινε εθνική επέτειος - συνέβη στην Ελλάδα, αλλά το 1936 αυτήν την φορά, και συγκεκριμένα στην Μακεδονία, και δη στο κοπατσοχώρι Πρόσβορο.

 

Στο κοπατσαροχώρι Πρόσβορο - ή Δέλνο-Δειλινό, όπως είπα στο προηγούμενο άρθρο της στήλης - της ευρύτερης περιοχής Σαμαρίνας Γρεβενών - και όχι στο Σέλινο, όπως εσφαλμένα εγράφη κάπου - ανήμερα της 25ης Μαρτίου 1936 εμφανίσθηκαν οι «φορατζήδες» (φοροεισπράκτορες), συνοδεία αυτοκινήτων και με δύναμη χωροφυλακής - όπως λέμε σήμερα «ήρθε η Τρόκια, την οποία φύλαγε δύναμη αστυνόμων», λες και οι συμπαθείς αστυνόμοι σ' αυτήν την χώρα έχουν υπηρεσία να προστατεύουν τους κλέφτες και τους τοκογλύφους και όχι τους νόμιμους φιλήσυχους πολίτες... Οι φοροεισπράκτορες είχαν απαίτηση για αθρόα εκτέλεση των φορολογικών ενταλμάτων, σ' ένα χωριό, το οποίο έχει βουλιάξει στα χρέη!.. 

 

 

Η απαίτηση αυτή των φορατζήδων επέσυρε την αντίδραση των ανδρών του χωριού, οι οποίοι και συνελήφθησαν παραχρήμα!.. Και με εφαρμογή του μέτρου της προσωποκράτησης, εκλείσθησαν στον σταθμό χωροφυλακής του χωριού - τότε τα χωριά είχαν, έστω, σταθμούς χωροφυλακής - ίνα μεταφερθούν στα Γρεβενά.

Τότε, όμως, συνέβη ο απρόσμενος παράγοντας στην Ιστορία, που είναι αυτός ο οποίος παίζει πάντα τον καθοριστικό ρόλο και που πάντα είναι απρόβλεπτος: Ανέλαβαν δράση οι γυναίκες του χωριού, οι οποίες ήσαν. 300 - όσες οι άνδρες του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες! - ναι, τότε υπήρχαν χωριά, στα οποία κατοικούσαν 300 γυναίκες! Οπλισμένες με ρόπαλα, αξίνες κ.ά. γεωργικά εργαλεία, απαίτησαν να αφεθούν αμέσως ελεύθεροι οι συλληφθέντες σύζυγοι, γιοι, αδελφοί και γείτονές τους! Ως άλλες αρχαίες Αργίτισσες ή Σπαρτιάτισσες, σύγχρονες Υδραίες, Σπετσιώτισσες, Ναουσαίες, Σουλιώτισσες, Κρητικές, Μανιάτισσες, Λέσβιες, Λημνιές, Θράσσες ή Κιώτισσες - η Ελλάς είναι και χώρα ηρωίδων, όχι μόνον ηρώων! - συνεπλάκησαν με τους. χωροφύλακες, κατέλαβαν τον σταθμό της χωροφυλακής και απελευθέρωσαν τους άνδρες κρατουμένους!..

Οι εκδιωγμένοι και ταπεινωμένοι χωροφύλακες επέστρεψαν αργότερα με. ενισχύσεις, από το γειτονικό χωριό Πολυνέρι. Και οι συγκρούσεις συνεχίσθηκαν. Διενεργήθησαν αρκετές συλλήψεις. Αλλά το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων συγκεντρώθηκε, οργανώθηκε και ανασυντάχθηκε στις παρακείμενες δασωμένες πλαγιές των βουνών. Οι συμπλοκές με τους χωροφυλάκους διήρκεσαν επί αρκετές ημέρες, ώσπου εν τέλει να επέλθει καταλλαγή.

 

Ο ξεσηκωμός των γυναικών στο Πρόσβορο μοιάζει με τους αυθόρμητους λαϊκούς αγώνες κατά των κοτζαμπάσηδων στην προεπαναστατική περίοδο, που κάποιοι προσπάθησαν να καπελώσουν!..

 

Αυτό, λοιπόν, δεν ήταν ένα «οργανωμένο κίνημα», αλλά ένας απροετοίμαστος, αυτοσχέδιος κι αυθόρμητος λαϊκός ξεσηκωμός, ο οποίος δεν ελέγχεται από κόμματα, φορείς, εξουσίες. Και σε έναν τέτοιον ελπίζει - και σήμερα - το λαϊκό αίσθημα. Αμήν!

ΠΗΓΕΣ:

Εφημερίδες «Ακρόπολις» 26.3.1936, σελ. 6. «Καθημερινή» 26.3.1936, σελ. 6. «Ριζοσπάστης» 26.3.1936, σελ. 4 και «Ριζοσπάστης» 27.3.1936 στο κύριο άρθρο του «Οι λαϊκοί αγώνες θα συνεχισθούν», σελ. 1 και στήλη «Σφυριές», σελ. 2.

xronos gr

--------------

ΣΧΕΤΙΚΑ:

• Μια άγνωστη επανάσταση των κοπατσάρηδων στην Μακεδονία, το 1854. ΤΑ 16 ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΚΟΠΑΤΣΑΡΟΧΩΡΙΑ ΓΡΕΒΕΝΩΝ

------------------------------------------------------------------------------

Macedonia News 

(News from real/true Macedonia, Greece [1] , [2] )

----------------------------------

 

ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ: 

 

Ζώα και προλήψεις:

 

Ο όφις και ο Ασκληπιός

 

ΜΕΡΟΣ Γ΄.

 

Στις ελληνικές μυθολογικές παραδόσεις, στενά συνδεδεμένος με τον όφι είναι ο ισόθεος Ασκληπιός (όπως όλοι οι θεραπευτές του αρχαίου κόσμου). Ο όφις ετυλίγετο γύρω από το ραβδί (κηρύκειον) του θεού. Στο Ασκληπιείον της Επιδαύρου ο θεός εμφανιζόταν ως όφις. Τα φίδια της Επιδαύρου αντιμετώπιζαν με σεβασμό τους ανθρώπους που τα σέβονταν και τα φρόντιζαν. Το 293 π.Χ. ο θεός Ασκληπιός εμφανίσθηκε κατά την διάρκεια επιδημίας πανούκλας ως όφις στην Ρώμη, ειδικώς σταλείς από την Επίδαυρο, όπου και διεδόθη η λατρεία του. Και επειδή η επιδημία σταμάτησε αμέσως, εκτίσθη ναός προς τιμήν του. Έως τότε, τουλάχιστον 320 μέρη στον κόσμο είχαν ασκληπιεία, με βασική λατρεία αυτήν του όφεως. Οι ασθενείς διανυκτέρευαν σ' αυτά, έπειτα από ειδική προετοιμασία, και εμφανιζόταν ο θεόφις, έκανε την διάγνωσή του στο όνειρό τους, το οποίο μετά, εξειδικευμένοι ιερείς είχαν την γνώση να εξηγήσουν.

Ο όφις του Ασκληπιού στην Ρώμη εθεράπευε ιδία την γυναικεία στειρότητα. Είναι προφανής η συσχέτιση του όφεως με τον φαλλό. Γι' αυτήν του την φαλλική όψη, άλλωστε, επελέχθη αργότερα ίνα «ξεμυαλίσει» την Εύα των εβραίων, ο «εκμαυλιστής όφις».

Στον ναό του Ασκληπιού και της Υγείας στην Πτολεμαΐδα υπήρχε γρανιτένιο γλυπτό όφεως, αυτοτυλιγμένου (γύρω από τον εαυτό του). Στο κέντρο του υπήρχε ένα άνοιγμα, εντός του οποίου έριχναν οι πιστοί ασθενείς τα νομίσματα. Στις δυο πλευρές του γλυπτού υπήρχαν χερούλια. Απ' αυτά το σήκωναν οι ιερείς και μάζευαν τα νομίσματα.

 

ΠΗΓΕΣ: Ibid, Herzog.

Λεκάκης Γ. «Η ιατρομαντική λατρεία του Ασκληπιού και πώς από την Επίδαυρο ταξείδευσε στην Ρώμη», εφημ. «Παρατηρητής» Αργολίδος, 10.02.2010. Του ιδίου «Τα Ασκληπιεία, οι εορτές κι αγώνες προς τιμήν του θεού Ασκληπιού», εφημ. «Παρατηρητής» Αργολίδος, 31.03.2010.

 

Ασέληνον.

 

Ασθενοφόρο συγκρούσθηκε με ελάφι στην Ρόδο και το σκότωσε.

 

Δεν πάει πολύς καιρός που απ' αυτήν την στήλη επισήμαινα την προσοχή που πρέπει να επιδείξουμε στα ελάφια του Αιγαίου. Ήταν στο φύλλο του «Χρόνου» της 15ης Νοεμβρίου 2011. Μπορείτε να το ιδείτε στο: http://www.xronos.gr/detail.php?ID=74307

 

Και σχεδόν αμέσως μετά, συνέβη ένα άγριο περιστατικό, κοντά στην περιοχή Αρνίθα Ρόδου. Ελαφίνα που περπατούσε μαζί με την παρέα της στην δεξιά πλευρά του δρόμου, ξαφνικά προσπάθησε να περάσει απέναντι. Την ώρα εκείνη περνούσε ένα ασθενοφόρο από το Κέντρο Υγείας Αρχαγγέλου. Ο οδηγός δεν πρόλαβε ν' αντιδράσει κι έπεσε επάνω της. Και η 6χρονη λαφίνα έσβησε στην άσφαλτο...

 

Μύθος έφη.

 

Στην Εορτή του Ορφέως στην αρχαία Ρώμη

 

Όταν στην αρχαία Ρώμη εόρταζαν τον Θράκα μύστη Ορφέα, δεν έκαναν απλές εορταστικές εκδηλώσεις και ιερουργίες. Γίνονταν στα σπίτια πολλά παιγνίδια και περίφημες ολονύκτιες διασκεδάσεις (δηλ. «γλέντια ως το πρωί», «ξενύχτια» που λέμε σήμερα), κατά τις οποίες χρησιμοποιούσαν πολλά μουσικά όργανα (δηλ. με ολόκληρες οχρήστρες ή κομπανίες). 

 

Ανάμεσα στα άλλα «τυπικά» των ορφικών εορτών ήταν και το εξής: Κάθε άρρεν - ακόμη και εάν ήταν ύπατος ή στρατηγός! - απομακρυνόταν προσωρινώς τις ημέρες της γιορτής από το σπίτι του και όλες τις εξουσίες τις αναλάμβαναν οι γυναίκες.Αυτές εφρόντιζαν τότε γενικώς για ό,τι αφορούσε τον οίκο. ΠΗΓΗ: Πλουτ. «Βίος Γ. Καίσαρος, 9.

Κείμενο του Γιώργου Λεκάκη

xronos gr

---------------------

Εθνολογία, Λαογραφία και Πολιτισμός (ΕΛ)

Μια άγνωστη επανάσταση των κοπατσάρηδων στην Μακεδονία, το 1854. ΤΑ 16 ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΚΟΠΑΤΣΑΡΟΧΩΡΙΑ ΓΡΕΒΕΝΩΝ ....

1912-2012: Εκατό χρόνια από την απελευθέρωση της Μακεδονίας.*

Κείμενο του Γιώργου Λεκάκη στην εφημερίδα  «ΧΡΟΝΟΣ» Κομοτηνής

---

Οι Έλληνες ήταν πάντα πολεμιστές και λάτρεις της ελευθερίας. Επαναστάτησαν εκατοντάδες φορές κατά των όποιων κατακτητών τους, όλες τις εποχές, αδιάφορα εάν είχε ή δεν είχε προοπτικές το τόλμημά τους. Στην Ελλάδα, οι τόποι χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες: Αυτούς που επιδεικνύουν μαζικό ηρωισμό και αυτούς που γεννούν ήρωες! Μέσος όρος, δεν υπάρχει. Ανάμεσα στους τόπους που έχουν ιστορικά αποδείξει ομαδικό ηρωισμό είναι τα Κοπατσαροχώρια των Γρεβενών. Στην περιοχή αυτή της Πίνδου, το ιερό δένδρο του Διός, την δρυ, την λένε απλώς «δένδρο» ή/και «κοπάτσα» / «κουπάτσα».[1] Οι κάτοικοι της δρυοζώνης στα ριζά της Πίνδου λέγονται, λοιπόν, κοπατσαραίοι ή κοπατσάρηδες, ως θεραπεύοντες την δρυ, και υλοτομούντες αυτήν, με ιερή γνώση και ευλάβεια, που προέρχεται από τα πανάρχαια χρόνια της ιεροποιήσεως του δένδρου. Άρα ο όρος εκφράζει και ονοματίζει έναν λαό - φυσικά ελληνικό - εκ της χλωρίδος του τόπου όπου ζει και την ασχολία του με αυτήν. Οι κοπατσάρηδες, εκτός από υλοτόμοι, είναι και καλοί κτηνοτρόφοι. αλλά και αγωγιάτες (αγωγείς ή κιρατζήδες), κτίστες, σαματοποιοί (σαμαράδες), ξυλουργοί, τσαρουχοποιοί, ράπτες, σιδεράδες, κτίστες, πετράδες, κ.ά.

Τα κυριώτερα κοπατσοχώρια είναι 16 και δυο λόγια μόνο για το καθένα:

• 1. Βοδεντσικό (νυν Πολυνέρι). Αρχαίο χωριό. Στην θέση «Καστρί», σε υψόμετρο 1.200 μ. ευρέθη σπουδαίος αρχαιολογικός χώρος, όπου ελατρεύετο ο Ζευς Δειπάτυρος. Ανήκε στην Τυμφαία χώρα. Η αρχαία πόλις - μάλλον - ιδρύθη στους προϊστορικούς χρόνους. Ήκμασε από τον 4ον έως και τον 1ον αι. π.Χ. Κατεστράφη γύρω στο 150 μ.Χ. Ο Ι.Ν. Αγ. Θεοδώρων εκτίσθη με ογκόλιθους από αυτό το αρχαίο δομικό υλικό! Στο Χάνι Λόλα υπάρχει μια άβυσσος απ' την οποία γκρεμίζονται νερά - εντυπωσιακός καταρράκτης. Φημισμένο χωριό για τους σιδεράδες του.

• 2. Δέλνο ή/και Δέλβινο (ίσως σχετιζόμενο με το ομώνυμο χωριό της Ηπείρου). Νυν Πρόσβορο (= προς Β.). Αρχαίο χωριό επίσης. Στο ύψωμα Προφήτης Ηλίας ερείπια κάστρου ελληνιστικής εποχής (330-167 π.Χ.). Γνωστό για τα δύο γεφύρια του: Το ξύλινο στην θεση «Ξλένιο Γεφύρι» και το πέτρινο, «του Γκαβού» (επειδή απ΄ αυτό έπεσε και σκοτώθηκε ένας τυφλός), ή «Πετρένιο γεφύρι» - ως γνωστόν ο νομός Γρεβενών φημίζεται για τα πέτρινα γεφύρια του. Στους πρόποδες του Άη-Λιά υπάρχει ακόμη το τωπονύμιο «Λημέρι του Ζιάκα», γιατί εδώ λημέριαζε ο οπλαρχηγός Θ. Ζιάκας!.. Το 1936 οι κοπατσάρισσες του Πρόσβορου απεδείχθησαν και πάλι ηρωίδες, αλλά γι' αυτό θα μιλήσω σε επόμενο σήμείωμά μου.

• 3. Κοσμάτι (βλάχ. Κουσμάτσλι). Επήρε τ' όνομά του από τον πατρο-Κοσμά τον Αιτωλό, επειδή εδίδαξε σ' αυτό. Φημίζεται για την καλή ρακή του. Στις θέσεις Βαθύλακκος και Ντρέιζ έχει ιαματικές πηγές. Στον δρόμο Κηπουρείο-Κοσμάτι υπάρχει το περίφημο 5τοξο πέτρινο γεφύρι (του 1860-64) «του Σπανού» στον ποταμό Βενέτικο. Εκτίσθη από τον Μουσταφά-πασά ή Σπανό, επί ερειπίων διπλής γέφυρας, η οποία είχε κτιστεί επί σουλτάνου Βαγιαζήτ.

• 4. Λάβδας[2], με ετυμολογία που έχει αρχαίες ρίζες, αφού πλησίον του χωριού υπάρχει «προϊστορικός οικισμός». Αρχαίο, λοιπόν, χωριό γεωργών, κτηνοτρόφων, κτιστάδων, εμπόρων. Απάτητο από Τούρκους. Μόνον ο δεκατζής περνούσε άπαξ ετησίως, για τον φόρο σοδειάς, ο ταχυδρόμος κι οι ζαπτιέδες. Το χωριό αντιστάθηκε και στους αρβανίτες. Σήμερα έχει το πρώτο Μουσείο Μανιταριού στην Ελλάδα - ως γνωστόν τα Γρεβενά είναι ο «μανιταρονομός της Ελλάδος» - που φροντίζουν τα μέλη του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Λάβδας.

• 5. Λυπινίστα (> Λεπενίτσα και νυν Περιβόλι ή Περιβολάκι). Οι κάτοικοί του ίδρυσαν το Βελεστίνο και το Μικρό Περιβολάκι στην Μαγνησία, το Αργυροπούλι (ή Αργυροπούλειο) στην Λάρισα, την Λεπενίτσα (νυν Ανθούσα Λάκμωνος Καλαμπάκας) στα Τρίκκαλα, κ.ά. χωριά, ενώ πολλοί εγκαταστάθηκαν στην Βέρροια. Οι Γερμανοί έκαψαν όλο το χωριό, αλλά την εκκλησιά του άη Γιώργη δεν μπόρεσαν να την κάψουν.

• 6. Μαυραναίοι (βλάχ. Μαυράνλε), πρώην κεφαλοχώρι, με παλαιές εκκλησιές (Αγ. Δημητρίου, Αγ. Αθανασίου, Παναγίας).

• 7. Μεσολούρι, σε υψόμετρο 1.020 μ. σήμερα κατοικείται μόνον το θέρος. Εκκλησιά του Αγ. Δημητρίου (του 1778) με περίφημες αγιογραφίες.

• 8. Μπίσοβο ή Μπίσιοβο (είτα Δύσβατο και νυν Κυπαρίσσι). Αρχαίο χωριό. Στον λόφο Παλιόκαστρο, στην είσοδο του χωριού, ενετοπίσθη αρχαιολογικός χώρος. (Και στον Αγ. Δημήτριο ευρέθησαν παλαιοί τάφοι). Μετά έγινε μαστοροχώρι, γι' αυτό και η λιθόκτιστη και λιθόσκεπη εκκλησιά (του Αγ. Γεωργίου του 1867), το πέτρινο δημοτικό σχολείο (του 1915), το πέτρινο γεφύρι του Παπατάκη (του 1920 - σώζεται η μία καμάρα μόνον), κ.ά.

• 9. Ντοτσικό ή Ντούσκο[3] (νυν Δοτσικό), αν και υπό εγκατάλειψη, χωριό σε υψόμετρο 1.060 μ. στις Α. πλαγιές της Σκούρτζας Πίνδου, εξακολουθεί φημισμένο για τα τυροκομικά προϊόντα του. Εντός του χωριού πέτρινο γεφύρι (του 1804), πάνω απ' τον Βενέτικο. Εδώ ευρέθη δόντι καρχαρία ηλικίας 70 εκατ. χρόνων, όταν η περιοχή ήταν. θάλασσα!..

• 10. Παλιοχώρι, παλαιό κεφαλοχώρι. Οι κάτοικοί του ήταν κτηνοτρόφοι, γεωργοί και μεταλλωρύχοι. Με ΙΝ της Αγ. Παρασκευής (του 1873) και ανεξάρτητο κωδονοστάσιο (του 1897). Στην θέση Χάβος, απότομα βράχια σου κόβουν την ανάσα, αλλά μια λίμνη και ένας καταρράκτης στην ξαναδίνουν.

• 11. Ρατοσίνιστα (> Ραδοσίνιστα, νυν Μέγαρο), με τριήμερο πανηγύρι της Παναγίας. Στις θέσεις Σκαπάρια και Κούφαλο υπάρχουν ιαματικές πηγές. Στον δρόμο Μέγαρο-Κάστρο κείται το παλαιό πέτρινο γεφύρι «του Κάστρου» επί του ποταμού Γρεβενίτη.

• 12. Σαρακαναίοι ή Σαρκαναίοι (> Σαραγκαναίοι, Σαργκαναίοι[4] και βλαχ. Σιάργκανλι). Νυν Πανόραμα. Σε υψόμετρο 1.070 μ.! Ίσως το παλαιό τοπωνύμιο να μαρτυρά και κάποια παλαιά εγκατάσταση σαρακατσάνων εδώ.

• 13. Σπήλιο, ετυμολογία από κάποιο σπήλαιο, ή εκ παραφθοράς της αρχαίας ονομασίας του, που ήταν Πύλαιο, γιατί το χωριό ήταν η πύλη για την Πίνδο και κατ' επέκταση για την Ήπειρο. Επίσης αρχαίο χωριό, αφού στην περιφέρειά του συναντώνται λείψανα και ίχνη αρχαίων κτισμάτων. Με παλαιές εκκλησιές και πέτρινα αρχοντικά. Ο ποταμός Βενέτικος κινεί νεροτριβές. Φημισμένο για το γεφύρι της Πορτίτσας, του 1743. Ένωνε Σπήλαιο-Μοναχίτι. Ένα από τα ωραιότερα γεφύρια της Ελλάδος! Άξια επισκέψεως και η Ι.Μ. Κοιμήσεως Θεοτόκου, λίγο πριν φθάσει κανείς στο σπήλαιο. Εκκλησιά του 1633.

• 14. Τίστα (μετονομάσθη Ζάκα ή Ζιάκας, ως γενέτειρα του οπλαρχηγού). Πλησίον του χωριού, στα Β. του όρους Όρλιακα, υπάρχουν περίφημα σπήλαια. Σ' αυτά κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κρύβονταν οι κάτοικοι ίνα γλυτώσουν από τους Γερμανούς! Με ερείπια δύο νερόμυλων. Στον δρόμο Γρεβενών-Ζάκα, στον Βενέτικο, το πέτρινο «γεφύρι Ζάκα» (κτίσθηκε στα τέλη του 1800). Από την περιοχή του Ζιάκα ρέει και η πευκόφυρος πηγή, η οποία δίνει το επιτραπέζιο νερό «Πίνδος».

• 15. Τούσι ή Τούζι (νυν Αλατόπετρα). Με παλαιές εκκλησιές, πέτρινα αρχοντικά. Από αγροτικό δρόμο, 3 χλμ. από Αλατόπετρα προς Πρόσβορο, επί του Βενέτικου, πέτρινο γεφύρι (αγνώστου εποχής). Κάτω από την καμάρα υπάρχουν σταλακτιτοειδείς σχηματισμοί μήκους έως και 30 εκατ.! Μεταξύ Αλατόπετρας-Φιλιππαίων, μέσα σε μια φυσική βράχινη χαράδρα, που οι εντόπιοι λεν Στόμιο, αφρίζει ένας καταρράκτης, ο οποίος γκρεμίζει τα νερά του Σμιξιώτικου ποταμού, από ύψος 40 μ.!

• 16. Φιλιππαίοι (βλαχ. Φιλκλί ή Φιρκλί), στα ΝΑ. της Τομάρας, εντός δασών και πλουσίων ορεινών λειμώνων, κέντρο νομαδικής κτηνοτροφίας. Οι κάτοικοί του ίδρυσαν τους Κάτω Φιλιππαίους (τ. Παζαρλή) Καλαμπάκας Τρικκάλων.

Και υπάρχουν κ.ά. κοπατσαροχώρια, Δ., Β. και Ν. της πόλεως των Γρεβενών. Ονομαστικώς: Άγ. Θεόδωροι, Ανθρακία, Βραβονίστα (Καληρράχη), Βραστινό (Αναβρυτή), Γκριντάδες (Αιμηλιανός), Δραβονίστα, Ελευθεροχώρι, Ζάλοβο (Τρίκωμο), Ζάπαντο (Ζαπαναίοι-Λαγκαδιά), Ζιγκόστι (Μεσόλακκος), Καλαμίτσι, Καλόχι, Κάστρο, Κυρακαλή, Λαμπανίτσα (Μικρολίβαδο), Λιμπίνοβο (Διάκος), Μαυρονόρος, Μουναχίτλου (Μοναχίτι), Μπούρα (Δοξαράς), Ντιβράνι (Έλατος), Πηγαδίτσα, Πλέσια (Μελίσσι), Ριάχοβο (Παρόρειο = παρά το όρος[5]), Σίτοβο (Σιταράς), Σχίνοβο (Δεσπότης), Τάλοβο, Τσιτουρίε (Κηπουρείο), Τσουριάκας (Αετιά), Φελλί. Ίσως κ.ά. που μετονομάσθηκαν, διότι τότε κάποιοι πίστευαν πως δεν έχουν ελληνική ρίζα οι ονομασίες των χωριών αυτών, κάτι που σήμερα έχει αποδειχθεί πως δεν ήταν έτσι. Ακόμη και αυτά τα παλαιά ονόματα των χωριών των βιαίως εξισλαμισθέντων κοπατσαραίων (βαλαάδων) και βλάχων των Γρεβενών είχαν ελληνική, ελληνικότατη ετυμολογία, γι' αυτό και τα αναφέρω εδώ και με τα παλαιά τους ονόματα. Ηρωικά και γεμάτα θρύλους χωριά! 

Εκτός από τα περίχωρα των Γρεβενών, οι κοπατσαραίοι εξαπλώθηκαν - κυρίως μετά το 1800 - και στην Ημαθία (χωριά Βερμίου) και την Πιερία (χωριά Ολύμπου).

Το πιο ένδοξο κοπατσαροχωριό όλων θεωρείται η Τίστα, η ιδιαιτέρα πατρίς του οπλαρχηγού Θ. Ζιάκα. Αλλά το κέντρο των κοπατσάρηδων είναι το Σπήλιο, όπου έγινε η - άγνωστη στους πολλούς - επανάστασή τους, το 1854. Οι λεπτομέρειες αυτής της επαναστάσεως ακόμη αγνοούνται. Ήταν τότε που ο Θ. Ζιάκας μάζεψε 50 παλληκάρια και γυναικόπαιδα στην Ι.Μ. Σπηλαίου στο Σπήλιο και εκήρυξε την επανάσταση κατά των Τούρκων, ζητώντας ανεξαρτησία! Η κίνηση αυτή δεν είχε πιθανότητες επιτυχίας μεν - κάτι που την καθιστά ακόμη πιο ηρωική - αλλά και οι επαναστάτες δεν ηττήθησαν δε! Παρά την ηρωική αντίσταση, προδόθηκαν από τρόφιμα και πολεμοφόδια. Έτσι αναγκάσθηκαν ν' ανοίξουν δρόμο δια μέσου των εχθρών και να διαφύγουν προς την Καλαμπάκα (επίσης τότε οθωμανοκρατούμενη). Απ' εκεί, οι πρωτουργοί καταστάλαξαν στην παλαιά Ελλάδα. Ο δε Ζιάκας κατέληξε τελικώς στην Λαμία, ονειρευόμενος διαρκώς την απελευθέρωση της πατρίδος του, των κοπατσαροχωρίων των Γρεβενών. Συνέχισε να πολεμά έως τα βαθειά του γεράματα. Πολύ γέρος πολέμησε ως αντάρτης και στον ατυχή πολεμο του 1897.

Η επανάσταση αυτή ξεσήκωσε όλα τα χωριά του Βοΐου Κοζάνης!

Όσον αφορά τα γυναικόπαδια, αυτά με την διαμεσολάβηση Ευρωπαίων προξένων, που είχαν φθάσει στα Ιωάννινα, έλαβαν αμνηστεία και εν τέλει επέστρεψαν στα κοπατσαροχωριά τους.

Η λαϊκή μούσα δεν έμεινε ασυγκίνητη απ' αυτήν την ηρωική εξέγερση. Και φιλοτέχνησε ένα τραγούδι, και μάλιστα διαλογικό, που ακόμη είναι αγαπητό στην Μακεδονία και την Θεσσαλία:

Εσείς βουνά των Γρεβενών και πεύκα του Μετσόβου / λίγο να χαμηλώσετε, μια-δυο ντουφέκια τόπο / για να φανούν τα Γρεβενά, κι αυτό το μέγα Σπήλιο / πώς πολεμούν οι Έλληνες με το νιζάμ-ασκέρι. / Πέφτουν τα τόπια σαν βροχή, γκιουλέδες σαν χαλάζι / κι αυτά τα λιανοντούφεκα σαν την ψιλή βροχούλα. / Πάψε Ζιάκα μ' τον πόλεμο, πάψε και το ντουφέκι / να κατακάτσει ο κουρνιαχτός, να μετρηθούν τ' ασκέρια / «Άσ' τε, παιδιά μ', να φύγωμε, να πάμ' στην Καλαμπάκα! / Εκεί 'ναι κι άλλοι αρχηγοί, εκεί κι ο Χατζηπέτρος!». / «Καλημερά σου αρχηγέ!». «Καλώς τον Ζιάκα που 'ρθε!. / Ζιάκα μ' π' άφησες τις εκκλησιές, το μέγα μοναστήρι;» / «Πέτρο μ' δεν είν' τα Τρίκκαλα, δεν είν' οι αραπάδες, / Εδώ τα λένε Γρεβενά! Τους λέγουν αρβανίτες! / Έχουν την πίστη στο σπαθί, τον νόμο στο ντουφέκι». Οι κοπατσάρηδες - πανάρχαιοι Μακεδόνες κάτοικοι των Γρεβενών - είναι φουστανελλάδες και ιππομανείς. Ως προς τον σωματότυπο είναι μελαχροινοί, υψηλόσωμοι, εύσωμοι, ευσταλείς, σωστοί γίγαντες ως Μακεδόνες (μακεδνοί = οι έχοντες μάκος/μήκος, οι επιμήκεις). Ως προς τον χαρακτήρα είναι υπερήφανοι, λεβέντες, αδάμαστοι, ανυπότακτοι. Επί οθωμανοκρατίας, οι κοπατσαραίοι ήταν πάντα αντιδραστικοί με τους κατακτητές. Οι περισσότεροι άνδρες τους έβγαιναν κλέφτες στο βουνό. Συνήθειο που κράτησαν έως και τις αρχές του 20ού αι., όταν οι περισσότεροι ληστές της Δυτ. Μακεδονίας ήσαν κοπατσάρηδες, οι οποίοι κατέρχονταν έως την Θεσσαλία, ενώ δυτικώτερα κτυπούσαν την Ήπειρο έως και την Αλβανία. Περιττό να αναφέρω ότι όπως στα αρχαία χρόνια η πειρατεία ήταν ένας νόμιμος τρόπος προσπορισμού και επιβιώσεως διαφόρων λαών της θαλάσσης, κυρίως νησιωτών, έτσι και έως τα σύγχρονα χρόνια η ληστεία ήταν ένας έντιμος και ηρωικός τρόπος του ζειν. Έτσι το έβλεπαν και οι κοπατσάρηδες. Ότι δηλ. ληστεύοντας τον ληστή (κατακτητή) ισορροπείς το κακό. Έως τα μέσα του 20ού αι. οι κοπατσάρηδες έφθαναν τον αριθμό των 10-12.000 ψυχών.

ΠΗΓΕΣ:

Λεκάκης Γ. «Ήπειρος, η γωνιά που πέτρωσε στο 5...» έκδ. εκδ. «Πολυμέσα Εκπαιδευτική Μηχανική», 1998. Του ιδίου «Σύγχρονης Ελλάδος περιήγησις-Γρεβενά» (υπό έκδοσιν).

Πουλιανού Δ. «Κοπατσαραίοι Ζωντανό Παρελθόν στα Ρίζα της Ανατολικής Πίνδου», έκδ. Ανθρωπολ. Εταιρεία Ελλάδος, 1994.

Φαλτάιτς Κ. (διάφορα κείμενα).

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

-------------------------------------------------

[1] Το δένδρο αυτό απαντάται με διάφορα ονόματα στην Ελλάδα.

[2] Μ' αυτό το όνομα απαντάται και ιστορικό χωριό στην Ανδρίτσαινα Ολυμπίας Ηλείας.

[3] ντoύσκο ή ντούσικο = το χαμόδενδρο, η νάνος βαλανιδιά η πλατύφυλλος, η ήρεμη, που αλλαχού λέγεται πλαντίτσα, μεροδένδρι, τζέρος, κ.ά. Εξ ου και ντούσκα (ή το ντούσκον ή ντούσικον είναι το βελανιδοδάσος).

[4] Ο εξ αυτού του χωριού καταγόμενος καλείται Σαργκάνης, όπως ο γνωστός θρυλικός παλαίμαχος τερματοφύλακας της εθνικής ομάδος ποδοσφαίρου της Ελλάδος

[5] Μ' αυτό το όνομα απαντώνται και άλλοι οικισμοί στην Βοιωτία, την Αρκαδία, την Φλώρινα, την Λακωνία, κ.α. Ενώ με το όνομα Ριάχοβο απαντώνται οικισμοί στο Πωγώνι, την Κοζάνη, κ.α.

*1912-2012: ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

 «Η νέα αυτή χρονιά, ας γίνει το εφαλτήριο μιας νέας εθνικής και ιστορικής πορείας του ελληνισμού, που και τότε, κάτω από τραγικές συνθήκες, πτωχευμένος οικονομικά, ηττημένος στρατιωτικά, αγωνιζόμενος όμως σθεναρά, με παιδεία και ανδρεία και αναγεννημένος τελικώς πολιτικώς μετά την Επανάσταση του 1909, κατάφερε με την βοήθεια του Θεού να γιγαντωθεί μέσα σε λίγες ιστορικές στιγμές και ενωμένος να τσακίσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τους Νεότουρκους, απελευθερώνοντας τον βόρειο απροσκύνητο ελληνισμό και ανάμεσά του την θρυλική ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ του Μεγάλου Αλεξάνδρου!

Εκατό χρόνια, που μπορούν να φωτίσουν τον δρόμο μας και να εγείρουν όλες εκείνες τις δυνάμεις και τις αρετές που θα μας οδηγήσουν και πάλι στην ψυχή, την δύναμη και την δόξα!

Ο ελληνισμός παραμένει ο γίγας της Παγκόσμιας Ιστορίας! Απλώς κοιμάται! Εφέτος, το 2012, ας τον ξυπνήσουμε! Αυτό προστάζουν οι τάφοι! ΖΗΤΩ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ! Ευλογημένο το ηρωικό μονοπάτι τις Πίστεως και της Πατρίδος!Ευλογημένη η ώρα που θα ξυπνήσει και πάλι ο γίγας ο Έλλην»!

Ανακοίνωση Παγκόσμιας Επιτροπής Μακεδονικού Αγώνα για το έτος 2012, που συμπληρώνονται 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Μακεδονίας. Την ανακοίνωση υπογράφει ο Κωνσταντίνος Κάλφας.

Την ίδια ώρα, ο ο πρωθυπουργός της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαδίμηρος Πούτιν «άδειαζε» τον Γκρουέφσκυ: «Ο Μέγας Αλέξανδρος, ήταν Έλλην», είπε. Αυτονόητον. Και ιστορικό. Αλλά χαμένα τάχουν οι χαμένοι. Και συνέχισε: «Στην εποχή του και για να λύσει οικονομικά προβλήματα, ο Αλέξανδρος ο Μακεδών, κατέκτησε την Περσία. Η σημερινή Ελλάς δεν διεκδικεί να κατακτήσει κανέναν, αλλά θα έπρεπε να έχει την δυνατότητα να ελέγχει το εθνικό της νόμισμα και να έχει παράλληλα και το δικό της σύστημα εκτυπώσεως νομίσματος».

Η δήλωσή του καταγράφεται με τον πιο επίσημο τρόπο στην ιστοσελίδα της ρωσικής κυβερνήσεως: http://premier.gov.ru/events/news/17938/

xronos gr

Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ .....

Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη

----

Η ελληνική γλώσσα, σύμφωνα με τις νεώτερες επιστημονικές απόψεις(α), διαμορφώθηκε στον ελλαδικό χώρο, μετά την άφιξη των Πρωτο-Ελλήνων, οι οποίοι αφομοίωσαν μεν και εξαφάνισαν βαθμιαία τους προγενέστερα εγκατεστημένους λαούς (=Προέλληνες), αλλά επηρεάσθηκαν πολιτισμικά και πολιτιστικά. Οι Προέλληνες μιλούσαν δικές τους γλώσσες και ως εκ τούτου επηρέασαν σαφώς την διαμόρφωση της ελληνικής γλώσσας. Αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας(β) ήταν η αρχικά ενιαία πρωτο-ελληνική να διασπαστεί σε τρεις διαλέκτους μεταξύ 2200/2100 π.Χ. και 1900 π.Χ. δηλ. από την οριστική εγκατάσταση των Πρωτο-Ελλήνων σε μια σχετικά στενή ζώνη που περιελάμβανε την σημερινή Ήπειρο και ένα τμήμα της Ν. Δ. Ιλλυρίδος, την Δυτική Μακεδονία και το Β. Α. μέρος της Θεσσαλίας (βλ. Χάρτη), μέχρι την έναρξη της μετακίνησης των φύλων αυτών, κυρίως προς νοτιότερες περιοχές.(γ)

Οι διάλεκτοι αυτές ήσαν:

1. Μια πολύ αρχαϊκή μορφή της μετέπειτα Ιωνικής-Αττικής διαλέκτου

2. Μια επίσης αρχαϊκή μορφή της λεγομένης Δυτικής / Βορειοδυτικής / Ηπειρωτικής διαλέκτου (από αυτήν προέκυψαν αργότερα η Δωρική της Λακωνίας, της Κρήτης κ.λπ., η διάλεκτος της Ηλείας, η Αιτωλική, η Νεο-Αχαϊκή, καθώς και οι διάλεκτοι των τριών μεγάλων φυλετικών ομάδων της Ηπείρου – Θεσπρωτών, Μολοσσών, Χαόνων) και

3. Η λεγομένη Κεντρική Διάλεκτος, η οποία στην συνέχεια διασπάστηκε στην Αιολική (αναφέρεται και ως πρωτο-Αιολική) και την Αρκαδική (την μετέπειτα Αρκαδο-κυπριακή).

Ολοκληρώνοντας την εικόνα αναφέρουμε ότι γύρω στο 1600 π.Χ. ένα τμήμα αιολοφώνων Αχαιών μετανάστευσε από την ΝΑ Θεσσαλία (=Αχαΐα Φθιώτις) στην ΒΑ Πελοπόννησο. Εκεί η διάλεκτός τους άρχισε να εμφανίζει νεωτερισμούς και να δέχεται επιδράσεις από την Αρκαδική (αργότερα Αρκαδο-κυπριακή) διάλεκτο της κεντρικής Πελοποννήσου (όπου γύρω στο 1900 π.Χ. είχαν μεταναστεύσει και εγκατασταθεί οι Αρκαδόφωνοι, προερχόμενοι από την περιοχή της σημερινής Δυτικής Μακεδονίας). Έτσι διαμορφώθηκε τελικώς η γνωστή μας, από τις πινακίδες με την Γραμμική Β, διάλεκτος των Μυκηναϊκών Βασιλείων, η οποία παλαιότερα αναφερόταν ως Αχαϊκή (δεν πρέπει να συγχέεται με την προαναφερθείσα Νεο-Αχαϊκή, μια δωρική διάλεκτο), ενώ σήμερα έχει επικρατήσει γενικότερα να την αποκαλούμε Μυκηναϊκή. Με την κατάρρευση του Μυκηναϊκού κόσμου, η Μυκηναϊκή διάλεκτος έπαυσε σταδιακά να χρησιμοποιείται για να εξαφανιστεί οριστικά γύρω στο 1150 π.Χ. Τέλος, με την διασταύρωση αιολικών και δυτικών διαλεκτολογικών στοιχείων, προέκυψαν η Θεσσαλική και η Βοιωτική διάλεκτος.

Ποιά ήταν λοιπόν η γλωσσολογική σχέση της αρχαίας μακεδονικής λαλιάς σε σχέση με τις παραπάνω διαλέκτους της ελληνικής γλώσσας;

Πριν ασχοληθούμε με τις απαντήσεις στο ερώτημα αυτό θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι οι έρευνες και οι μελέτες για την μακεδονική σημείωσαν εξαιρετική πρόοδο τα τελευταία τριάντα χρόνια, με αποτέλεσμα να είμαστε σε θέση να αναφερόμαστε πλέον σε επεξεργασμένο γλωσσολογικό υλικό, από το οποίο μπορούμε να καταλήξουμε σε συγκεκριμένα επιστημονικά συμπεράσματα.

Οι επιστημονικές πάντως συζητήσεις ξεκίνησαν ουσιαστικά από τις αρχές του 19ου αιώνα με την έκδοση στην Λειψία της Γερμανίας μιας σύντομης σχετικά μελέτης από τον Φ. Γκ. Στουρτς με τίτλο «Περί της διαλέκτου της ελευθέρας μακεδονικής»(δ), που στόχευε να παρουσιάσει τις απόψεις και την έρευνά του για την θέση της μακεδονικής ως διαλέκτου της ελληνικής γλώσσας και κυρίως με την έκδοση το 1825 του έργου του Γ. O. Mύλλερ «Περί της κατοικίας, της καταγωγής και της αρχαιότερης ιστορίας του μακεδονικού λαού»(ε). Δυστυχώς η συζήτηση από επιστημονική σύντομα μετατράπηκε σε πολιτική και εξελίχθηκε σε μια ατέρμονα σειρά αντιπαραθέσεων για την ελληνικότητα ή μη αυτής της γλώσσας.(στ) ..............ολόκληρο το άρθρο στο ethnologic.blogspot com

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Εθνολογία, Λαογραφία και Πολιτισμός (1. ΤΟ ΓΛΩΣΣΙΚΟ ΙΔΙΩΜΑ ΤΩΝ ΓΗΓΕΝΩΝ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ)

Περιμένοντας την απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης (3) ,,,,,,,,

Οργανώνονται οι Μακεδόνες απέναντι στην προπαγάνδα, για την προάσπιση της πολιτιστικής τους κληρονομιάς
  
Με μοναδικό στόχο την προάσπιση της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, απέναντι στην προπαγάνδα των Σκοπίων που εντείνεται το τελευταίο διάστημα και εντός ελληνικού εδάφους, εκπρόσωποι μακεδονικών συλλόγων συγκεντρώθηκαν την περασμένη Κυριακή στο Νέο Πετρίτσι Σερρών και αποφάσισαν να κινήσουν διαδικασίες για τη δημιουργία Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μακεδονικών Συλλόγων.

Στο πλαίσιο της συνάντησης, πραγματοποιήθηκε ημερίδα με πρωτοβουλία του Συλλόγου Σταρτσοβιτών Νέου Πετριτσίου, με θέμα «Τις νεότερες εξελίξεις στο Μακεδονικό Ζήτημα», όπου μεταξύ άλλων έγινε αναφορά στο σλαβόφωνο ιδίωμα που ορισμένοι επιχειρούν αυθαίρετα να το ταυτίσουν με τη γλώσσα που μιλούν οι Σκοπιανοί, καθώς και στην προπαγάνδα που βρίσκεται σε εξέλιξη μέσα από «εισαγόμενα» τραγούδια σε πανηγύρια και άλλες εκδηλώσεις, τα οποία αποκαλούν «παραδοσιακά».

Σε Δελτίο Τύπου που εκδόθηκε από τον Σύλλογο Σταρτσοβιτών, αναφέρονται μεταξύ άλλων : « Το σλαβόφωνο ιδίωμα που ομιλείται σε αρκετές περιοχές της Μακεδονίας δεν έχει καμία σχέση με τη γλώσσα που ομιλείται στα Σκόπια. Αποτελεί δε πολιτιστικό θησαυρό, τον οποίον οφείλουμε να διαφυλάξουμε, και πρέπει να ομιλείται άφοβα από τους Μακεδόνες Έλληνες (για όσους το χρησιμοποιούν). Οι Μακεδόνες ΔΕΝ μπορεί να μην είναι Έλληνες και ως εκ τούτου η χρήση του όρου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ πρέπει να χρησιμοποιείται για να προσδιορίζει γεωγραφική περιοχή της Ελλάδας, και όχι εθνική ταυτότητα».

Παράλληλα, καταγγέλλεται η προσπάθεια οικειοποίησης της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Μακεδονίας από τα Σκόπια και η αδιαφορία του επίσημου ελληνικού κέντρου στην προσπάθεια αυτή. «Η φωνή των Μακεδόνων Ελλήνων δυστυχώς δεν ακούγεται στο εξωτερικό, αλλά ούτε στο εσωτερικό της Ελλάδας, καθώς το επίσημο Ελληνικό κράτος σιωπά ενώπιον της υφαρπαγής και οικειοποίησης της Μακεδονικής Ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς» αναφέρει συγκεκριμένα το δελτίο τύπου.

Παρόμοιες εκδηλώσεις προγραμματίζονται και σε υπόλοιπες περιοχές της Μακεδονίας, με στόχο τον συντονισμό και τις κοινές δράσεις των μακεδονικών συλλόγων.

Περισσότερες πληροφορίες στο : www.facebook.com/groups/166038240137516/

Την ίδια ώρα, στις 5 Δεκεμβρίου αναμένεται η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης αναφορικά με την προσφυγή της ΠΓΔΜ κατά της Ελλάδας, γράφει σήμερα η έγκριτη εφημερίδα των Σκοπίων Utrinski Vesnik, επικαλούμενη πληροφορίες από διπλωματικές πηγές.

Υπενθυμίζεται ότι η ΠΓΔΜ κατέθεσε προσφυγή ενώπιον του ΔΔΧ, στις 13 Νοεμβρίου 2008, κατά της Ελλάδας, επικαλούμενη παραβίαση του άρθρου 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας Ελλάδας-ΠΓΔΜ (1995), λόγω των ελληνικών αντιρρήσεων στην πρόσκληση για προσχώρηση της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, στη Σύνοδο Κορυφής του οργανισμού, τον Απρίλιο του 2008, στο Βουκουρέστι.

Το ΔΔΧ απαρτίζεται από 15 τακτικά μέλη, τα οποία έχουν εκλεγεί από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και προέρχονται από διάφορες γεωγραφικές ομάδες και δύο δικαστές ad hoc, οι οποίοι έχουν οριστεί από την Ελλάδα και την ΠΓΔΜ αντίστοιχα.

[Πρώτο Θέμα]

Σχετικά :

Περιμένοντας την απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης (2)

Περιμένοντας την απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης

Αναμένοντας τη Χάγη

Χατζημαρκάκης στα Σκόπια: «Απαράδεκτη η παράλειψη του επιθέτου ‘μακεδονικός’ στην έκθεση της ΕΕ»

Σκόπια : Νέος Φασιστικός Σύλλογος ιδρύθηκε στη Στρώμνιτσα

Ενδιάμεση Συμφωνία -Χρονικό-Χάγη

Επίκαιρα διδάγματα από τον Μακεδονικό Αγώνα .........

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Στις 13 Οκτωβρίου 1904 έπεφτε νεκρός από τουρκικό βόλι ο Ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού Παύλος Μελάς στο χωριό Στάτιστα της τότε τουρκοκρατούμενης Μακεδονίας. Πρόκειται για το σημερινό χωριό Μελάς του Νομού Καστοριάς. Ο θάνατός του αφύπνισε την υπνώττουσα Αθήνα και τον απανταχού Ελληνισμό. Έτσι κορυφώθηκε η ένοπλη φάση του Μακεδονικού Αγώνα, δηλαδή της προσπάθειας του Ελληνισμού να αντιμετωπίσει την διεκδίκηση του Βουλγαρικού εθνικισμού επί της Μακεδονίας. Από αυτόν τον αγώνα και από όσα προηγήθηκαν αξίζει να εξαγάγουμε σήμερα ορισμένα επίκαιρα διδάγματα.

Η πατρίδα μας στις παραμονές αυτής της πανεθνικής προσπάθειας είχε περάσει μία μείζονα οικονομική κρίση με απαρχή την πτώχευση του 1893 επί Χαριλάου Τρικούπη. Το 1897 ακολούθησε ο ελληνοτουρκικός πόλεμος, ο οποίος υπήρξε ατυχής στο στρατιωτικό πεδίο, αλλά έφερε θετικά αποτελέσματα στο διπλωματικό πεδίο με τη δημιουργία Αυτόνομης Κρητικής Πολιτείας και την απομάκρυνση της τουρκικής διοίκησης από τη Μεγαλόνησο. Το 1898 επιβλήθηκε στην Ελλάδα ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος (ΔΟΕ, γνωστός και ως Διεθνής Οικονομική Επιτροπή). Οι εκπρόσωποι των ξένων δανειστών μας, Άγγλοι, Γερμανοί, Γάλλοι, Αυστριακοί, Ιταλοί και Ρώσοι έπαιρναν κατευθείαν από την πηγή τα έσοδα των κρατικών μονοπωλίων (αλάτι, τσιγαρόχαρτο, παιγνιόχαρτα, σπίρτα κ.α) καθώς και τα έσοδα του Τελωνείου Πειραιώς. Παρά την οικονομική και ψυχολογική κατάρρευση οι Έλληνες της εποχής εκείνης απέφυγαν την εθνική κατάθλιψη που βιώνουμε σήμερα και γρήγορα ανόρθωσαν το ηθικό τους. Μέσα σε λίγα χρόνια μπόρεσαν να οργανώσουν με επιτυχία τον διμέτωπο Μακεδονικό Αγώνα κατά Οθωμανών Τούρκων που ήλεγχαν τη Μακεδονία και κατά των Βουλγάρων, οι οποίοι απειλούσαν τον ελληνικό πληθυσμό. Τον καλούσαν αν ενταχθεί στη Βουλγαρική εκκλησιαστική Εξαρχία και να εγκαταλείψει το Πατριαρχείο.

Ποιοι παράγοντες επέδρασαν θετικά ώστε να ανακάμψει το εθνικό φρόνημα παρά την πτώχευση και τη στρατιωτική ήττα;

Πρώτον η πίστη στον Θεό, Είναι χαρακτηριστικό ότι η πρώτη μεγάλη εθνική επιτυχία μετά το 1893 ήταν η νίκη του Σπύρου Λούη στον Μαραθώνιο των Α΄ Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα (1896). Ο Λούης το τελευταίο βράδυ προ του αγώνος νήστεψε και προσευχήθηκε. Ένας προσευχόμενος νερουλάς έδωσε την απαραίτητη εθνική ανάταση στον απογοητευμένο Ελληνισμό.

Δεύτερο στοιχείο ήταν η αυτοθυσία και ο ηρωισμός, όπως κατεδείχθη στη περίπτωση του Παύλου Μελά. Ένα παλληκάρι που ζούσε μέσα σε δύο επιφανείς οικογένειες -διότι και η γυναίκα του ήταν από την οικογένεια Δραγούμη με πολλούς πολιτικούς και λογίους- δέχθηκε να μεταβεί εθελοντικά στα βουνά της Μακεδονίας για να βοηθήσει τον εντόπιο Ελληνισμό στη σκληρή μάχη.

Τρίτον. Η ύπαρξη κεφαλαιούχων με εδραία εθνική συνείδηση. Παράδειγμα ο Γεώργιος Αβέρωφ εκ Μετσόβου, ο οποίος πλούτισε στην Αίγυπτο και έδωσε μεγάλο μέρος των χρημάτων για τις Ένοπλες Δυνάμεις μας.

Τέταρτον. Η πίστη στη διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού, όπως την κατέγραψαν ιστορικοί και λογοτέχνες με κορυφαίο τον Κωστή Παλαμά. Αρχαία Ελλάδα, Βυζάντιο, Κλέφτες και Αρματολοί, ήρωες και εθνομάρτυρες, όλα αυτά απετέλεσαν μία ενότητα στη συνείδηση του μέσου Έλληνα και τον ώθησαν να πολεμήσει στον Μακεδονικό Αγώνα και στην μεγάλη εξόρμηση των Βαλκανικών Πολέμων του 1912-13.

Οι παράγοντες της νίκης στον Μακεδονικό Αγώνα συντονίσθηκαν και συνεργάσθηκαν πολύ καλά. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξέλεξε και απέστειλε νέους και μαχητικούς Μητροπολίτες με πατριωτισμό και τόλμη. Οι διπλωμάτες μας, όπως ο Ίων Δραγούμης και ο Λάμπρος Κορομηλάς κατέστρωσαν το ευφυές στρατηγικό σχέδιο. Οι εθελοντές αξιωματικοί ήλθαν από την ελεύθερη Ελλάδα και μετέδωσαν την εμπειρία τους στους Μακεδόνες. Άλλοι εθελοντές χωρίς να είναι μόνιμοι στρατιωτικοί έσπευσαν με χαρά, κυρίως Κρητικοί και Μανιάτες. Τα σωματεία, τα Μακεδονικά Κομιτάτα και οι Φιλεκπαιδευτικές Εταιρίες από την Αθήνα, τη Λάρισα, την Κωνσταντινούπολη έστελναν βιβλία ιστορικού και θρησκευτικού περιεχομένου. Δάσκαλοι και δασκάλες, παρά το νεαρό της ηλικίας τους, έφευγαν από την ησυχία της Αθήνας και πήγαινα να διδάξουν στα ελληνόπουλα της Μακεδονίας Χριστό και Ελλάδα. Πολλοί και πολλές βρήκαν φρικτό θάνατο. Οι απλοί παπάδες της Μακεδονίας αντιστάθηκαν κατά των Βουλγάρων Εξαρχικών και δεκάδες από αυτούς θυσιάσθηκαν. ΟΙ εντόπιοι Μακεδόνες αγωνίσθηκαν με κάθε τρόπο και όχι μόνον οι ελληνόφωνοι, αλλά και οι σλαβόφωνοι-δίγλωσσοι και οι βλαχόφωνοι. Το 1903 οι κάτοικοι του Μοναστηρίου –σήμερα Μπίτολα των Σκοπίων-απέστειλαν στον Γάλλο Υπουργό Εξωτερικών ψήφισμα με το οποίο δήλωναν ότι « ομιλούμεν σλαβιστί, βλαχιστί, αλβανιστί, αλλ’ ουχ ήττον είμεθα Έλληνες». Η ελληνική συνείδηση των σλαβοφώνων ας γίνει μάθημα για όσους σήμερα επιχειρούν να δημιουργήσουν τεχνητές μειονότητες με βάση το ελληνοσλαβικό ιδίωμα λίγων χιλιάδων Δυτικομακεδόνων.

Οι πνευματικές προϋποθέσεις του Αγώνα και τα όσα προηγήθηκαν καταδεικνύουν ότι όταν ο Ελληνισμός βασίζεται στην ελληνορθόδοξη παράδοσή του και σε άφθαρτες αξίες μπορεί και να οργανωθεί και να συντονισθεί και να νικήσει. Δυστυχώς σήμερα βιώνουμε την οικονομική κρίση χωρίς πνευματικά εφόδια, διότι στο όνομα ενός κίβδηλου προοδευτισμού κάποιοι γκρέμισαν τις σταθερές αξίες που μάς κράτησαν όρθιους επί αιώνες. Άφησαν τους νέους χωρίς ελπίδα και αισιοδοξία και καλλιέργησαν την εθνική μελαγχολία. Ας διδαχθούμε όσο είναι καιρός από τα ηθικά εφόδια που ενίσχυσαν τους προγόνους μας κατά την περίοδο πριν και κατά τη διάρκεια του Αγώνα και ας κατανοήσουμε ότι έχουμε περάσει και από δυσκολότερες καταστάσεις. Θα επιβιώσουμε αρκεί να μην αφελληνισθούμε!

Κ.Χ. 8.10.2011

antibaro gr

Έκθεση”Αρχαία Μακεδονία: Στο βασίλειο του Μεγάλου Αλεξάνδρου” στο Λούβρο ......

Έκθεση με τίτλο “Αρχαία Μακεδονία: Στο βασίλειο του Μεγάλου Αλεξάνδρου”, εγκαινιάζεται στις 12 Οκτωβρίου στο Λούβρο.”Αρχαία Μακεδονία: Στο βασίλειο του Μεγάλου Αλεξάνδρου” τιτλοφορείται η έκθεση που θα φιλοξενήσει το Λούβρο τον Οκτώβριο του 2011. Για τις ανάγκες της έκθεσης, από τη Θεσσαλονίκη στο Παρίσι θα ταξιδέψουν 668 αρχαία έργα, τα οποία θα φιλοξενηθούν στην κεντρική αίθουσα περιοδικών εκθέσεων του μουσείου, έκτασης 1.200 τ.μ.

(Τα δημοσιογραφικά εγκαίνια θα γίνουν από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Θεόδωρο Πάγκαλο στις 11:00 πμ της Δευτέρας (10/10/2011), ενώ οι πόρτες για το κοινό θα “ανοίξουν” την επόμενη ημέρα, στις τέσσερις το απόγευμα.)

Η έκθεση περιλαμβάνει γλυπτά, κεραμικά, κοσμήματα, αντικείμενα μεταλλοτεχνίας, γυάλινα αγγεία, νομίσματα και επιγραφές. Η ανάπτυξη του θέματος θα γίνει με εννέα ενότητες που ακολουθούν χρονολογική σειρά. Παρ’ ότι λοιπόν προτάσσεται η ανακάλυψη της αρχαίας Μακεδονίας με αναφορές στους μεγάλους αρχαιολόγους οι οποίοι έφεραν στο φως τις Αιγές, την Πέλλα και το Δίον, στη συνέχεια η ιστορία πιάνεται από την αρχή:

Από τη Μακεδονία της εποχής του Χαλκού ώς την αρχαϊκή εποχή, από την εξάπλωση του μακεδονικού βασιλείου στον ελλαδικό χώρο ώς την κατάκτηση της Ανατολής από τον Αλέξανδρο και ώς την ελληνιστική εποχή με τα
βασίλεια των διαδόχων του.

Ιδιαίτερες ενότητες αναφέρονται στον καθημερινό βίο των Μακεδόνων, στις τέχνες, στη θρησκεία, στις τελετουργίες και στις ταφικές πρακτικές. Χωριστή ενότητα αποτελεί η ρωμαϊκή κυριαρχία στη Μακεδονία, ενώ η έκθεση ολοκληρώνεται με τον μύθο του Αλέξανδρου.

Η έκθεση θα έχει διάρκεια έως 16 Ιανουαρίου 2012.

Ο ψευτομακεδονισμός (FYROM) αποθρασύνεται, ο μακεδονισμός (ΕΛΛΑΔΑ) φιμώνεται .......

Πρεσβεία Μαμούθ στα Σκόπια

Του Μιχαήλ Χρυσανθόπουλου*

Και μετά την “επιλεκτική σωτηρία” της Ελλάδος, μείον της χρεοκοπίας, έρχεται η προτεκτορατοποίησή της συνολικά, η υποδούλωσή της και η χειραγώγησή της από αυτούς που η ίδια διαμόρφωσε, αναμόρφωσε και εκπολίτισε μέσω των αιώνων. Δεν πρόκειται να κάνουμε οικονομική ανάλυση των τελευταίων εξελίξεων, απλά θα αναφέρουμε ότι το πετρέλαιο και το φυσικό μας αέριο σύμφωνα με το ΥΣΓΣ, το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ, έχει αξία 10.000.000.000.000 (10 τρισ. δολάρια) και “δίνεται” (για να μη χρησιμοποιήσουμε άλλη βαρύτερη έκφραση), μαζί με τα άλλα φιλέτα ελληνικής γης (κυριαρχίας), για τα οποία χύθηκαν ποταμοί αίματος, αντί 340 δισ. ευρώ! Κανένα άλλο σχόλιο.

    Και τώρα έρχεται η σειρά των εθνικών θεμάτων με ιδιαίτερη έμφαση στη Μακεδονία, του σκοπιανού ζητήματος (γιατί Μακεδονικό δεν είναι). Ο ψευτομακεδονισμός της γειτονικής χώρας αποθρασύνεται και ο πραγματικός Μακεδονισμός περιθωριοποιείται ή και φιμώνεται. Ένοχη σιωπή παντού με αφημένους τους Μακεδόνες να αγωνίζονται για τα δίκαια του ελληνισμού απέναντι στην ανέντιμη, αντιεπιστημονική προπαγάνδα (και τις ενέργειές της), του ψευτομακεδονισμού που δεν είναι παρά το καινούργιο πρόσωπο, μεταλλαγμένο, του σύγχρονου βουλγαρικού διεκδικητισμού σε όλα τα επίπεδα.
Και ενώ εδώ δεν έχει προγραμματιστεί τίποτα για τους εορτασμούς ενός αιώνα απελευθέρωσης της ιερής μακεδονικής γης και των Μακεδόνων, στα Σκόπια, με τον πιο επίσημο τρόπο παρουσιάστηκε από τον κρατικό κινηματογραφικό φορέα “ΚΙΝΟ ΟΚΟ” (σε ακριβή μετάφραση είναι “Σινέ Οφθαλμός”) σε συνεργασία με την κρατική τηλεόραση “ΜΚΤV” (για τη δορυφορική της εκδοχή ΜΚΤV SAT), ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ δέκα επεισοδίων, διάρκειας περίπου 12 ωρών(!), σε τρεις γλώσσες, με τον τίτλο “ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ ΕΞΟΡΙΑ”, όπου με γλαφυρό τρόπο, δακρύβρεχτων και ανύπαρκτων αποδείξεων, παρουσιάζεται το “μαρτύριο” της εξόδου και εξορίας των ψευτομακεδόνων από τους Μακεδόνες (των Ελλήνων δηλαδή και το εξηγούμε γιατί δεν πρέπει να περάσει το σχέδιο του βίαιου αποχωρισμού του εθνολογικού όρου Μακεδών από τον όρο Ελλην γιατί είναι ταυτόσημοι, είναι ένα), παραλλάσσονται γεγονότα, διαστρεβλώνονται πηγές, αρχεία, κείμενα, επιγραφές, ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς, μπροστά στα μάτια των τηλεθεατών, σε τέτοιο βαθμό ώστε και ένας που δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με το σκοπιανό, ακόμη και με την Ιστορία, να καταλάβει το ψέμα και την απάτη που επιχειρείται να παγιωθεί τοπικά, διεθνώς, παντού.

Πρέπει να καταλάβουμε μια και καλή ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι τα απόνερα του “εμφυλίου” (στην Ελλάδα), στον οποίο καμία από τις αντιμαχόμενες παρατάξεις με έντονο πολιτικό χρώμα δεν μπόρεσε (ίσως δεν ήθελαν) να ελέγξει περιθωριακά, αντεθνικά, καιροσκοπικά στοιχεία, συνεργάτες εν πολλοίς των κατακτητών των Γερμανών, Ιταλών, Βουλγάρων, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν από τις ηγεσίες των παρατάξεων για την εδραίωση ή την ανάκτηση της πολιτικής εξουσίας στην μεταπολεμική καθημαγμένη Ελλάδα. (Τα παραπάνω προκύπτουν από τα μυστικά αρχεία των γειτονικών βαλκανικών χωρών στο τριήμερο διεθνές συνέδριο 27-29/05/2011, με τίτλο “Τα Βαλκάνια στον Ψυχρό Πόλεμο” που συνδιοργανώθηκε από το “Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής”, σε συνεργασία με το London School of Economics - LSE σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας).
    Και οι πρώην φανατικοί οχρανίτες - κομιτατζήδες του Καλτσέφ, που αιματοκύλησαν την Καστοριά, την ευρύτερη περιοχή της Δ. Μακεδονίας, οι πυρήνες του βουλγαρισμού που έμειναν κατ΄ εντολή της Σόφιας και δεν ακολούθησαν αυτούς που οικειοθελώς (με τη συνθήκη του Νεϊγί, 1919), έφυγαν από τη Μακεδονία για τη Βουλγαρία, αλλά έμειναν και εργάσθηκαν αόκνως για να προετοιμάσουν το έδαφος για τη βουλγαροποίησή της και τη μελλοντική απόσχισή της από τον εθνικό κορμό, αυτοί λοιπόν οι φανατικοί οχρανίτες - κομιτατζήδες, εν μια νυκτί, το επαναλαμβάνουμε, εν μια νυκτί, όταν συνειδητοποίησαν ότι τα πράγματα στα πολεμικά μέτωπα δεν πάνε καθόλου καλά για τον Άξονα και τη Βουλγαρία, φυσικά, αποβουλγαροποιήθηκαν αυτόματα φορώντας τον μανδύα του Τιτοϊσμού και των παρτιζάνων του, περί αυτοδιάθεσης των λαών και του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού, παραχαράσσοντας βασικά συνθήματα της κομμουνιστικής ιδεολογίας, που τότε ήταν, θα λέγαμε, της μόδας.
Και ενώ η χώρα “πάσα εσιδηροφόρει”, κατά την έκφραση του Κολιόπουλου, και κανένας πλέον δεν ήξερε ποιος ήταν ο διπλανός του, αποτέλεσμα και ιδίων λαθών των παρελθόντων χρόνων, άρχισε να εδραιώνεται ο μεταμορφωμένος ψευτομακεδονισμός των SNOFIΤΩΝ και αργότερα των NOFIΤΩΝ, που διέπραξαν πλήθος εγκλημάτων, συνεργαζόμενοι ουκ ολίγες φορές με τους κατακτητές Ιταλούς (υπόθεση Ραβάλι), αλλά και με το επιτελείο της γιουγκοσλαβικής αντίστασης με απώτερο στόχο την αυτονομία και την απόσχιση της Μακεδονίας και την προσάρτησή της στην ομοσπονδία των γιουγκοσλαβικών ομοσπονδιακών δημοκρατιών.
     Οι απόγονοι αυτών λοιπόν (και επιζώντων ακόμη) με περισσό θράσος, ανερυθρίαστα, ζητούν ανθρώπινα δικαιώματα, επιστροφή περιουσιών, επιστροφή γενικά στις “εστίες” τους, από τις οποίες εκδιώχθηκαν από το φασιστικό (μοναρχοφασιστικό είναι ο όρος που χρησιμοποιείται) καθεστώς της Αθήνας σε κάθε ιστορική περίοδο. Δεν είναι τυχαίο ότι με δημοσίευμά της η εφημερίδα “Nova Makedonija” των Σκοπίων στις 23/07/2011 δίνει οδηγίες επτά σημείων στους πολίτες της γειτονικής χώρας που θα “αποκτήσουν” τις “περιουσίες” τους στην “Αιγιακή Μακεδονία”(!) και τελικά θα επιστρέψουν σε αυτήν με τον ίδιο πάντα σκοπό: την απόσχισή της. Και το λέμε μετά λόγου γνώσεως χωρίς να έχουμε καμία διάθεση κινδυνολογίας.
Δύο από αυτά τα σημεία είναι χαρακτηριστικά, καθώς παροτρύνονται οι πολίτες της γείτονος χώρας να αποκτούν, να επιδιώκουν να αποκτήσουν την ελληνική υπηκοότητα (με το μανδύα του οικονομικού μετανάστη, αν και τώρα με την οικονομική κρίση δεν βλέπουμε να γίνεται - να και κάτι θετικό από την κρίση), το ανάλογο με τους παλιούς πυρήνες του βουλγαρισμού που αναφέραμε πιο πάνω, να μην εμπιστεύονται Θεσσαλονικείς δικηγόρους αλλά Αθηναίους στις υποθέσεις τους και να πηγαίνουν ως μεμονωμένα άτομα και όχι ως ομάδες για να μην κινούν υποψίες.
Επιστρέφοντας σύντομα μόνο στο “ιστορικό” ντοκιμαντέρ της FYROM πρέπει να αναφερθεί και το γεγονός της εξόφθαλμης παραχάραξης που έχει κατά την ταπεινή μας άποψη και νομικές συνέπειες, καθώς παρουσιάζουν το φύλλο της εφημερίδας “Μακεδονία” κατά την είσοδο του ελληνικού στρατού το ’12 κατά την απελευθέρωση άνευ της ελληνικής σημαίας τονίζοντας ότι ήταν έκδοση των ψευτομακεδόνων της Solun (Θεσσαλονίκης στα σλαβικά). Και αντί να δώσουν τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα στον καθημαγμένο Μακεδονισμό στις προαιώνιες εστίες της Ελλάδος, όπως το Μοναστήρι, Γευγελί, Στρώμνιτσα, Αχρίδα, Κρούσοβο, να απολογηθούν για τα εγκλήματα κατά του μακεδονικού πολιτισμού στις περιοχές, αυτές που συνεχίζονται ακόμη και σήμερα, προκαλούν, στήνουν αγάλματα (θα στηθούν άλλα του Μ. Αλεξάνδρου και του Φιλίππου), κλέβουν, παραποιούν, παραχαράσσουν, διεκδικούν, αποκτούν, προκαλούν εντυπώσεις, δημιουργούν θορύβους (ακόμη και σε χωριά μας στη Δ. Μακεδονία), ψεύδονται και προπαγανδίζουν ασταμάτητα και ανελέητα.
     Και ο Μακεδονισμός περιθωριοποιείται και φιμώνεται. Καμία αντίδραση από αφελείς ergaomnites γεωγραφολογούντες, άσχετους με το θέμα, λίαν επιεικώς, που έχουν ακόμη την ελπίδα και την κρυφή πεποίθηση ότι μπορεί να υπάρξει πεδίο συνεννόησης και επίλυσης του θέματος του ονόματος, το οποίο είναι προϊόν κλοπής, με την κυβέρνηση Γκρουέφσκι. Δεν πρόκειται να υπάρξει -και φυσικά αυτό είναι κατάντια- αλλά λόγω αυτής της αδιαλλαξίας του Γκρούεφσκι σώζεται έστω και προσωρινά η εθνική μας αξιοπρέπεια. Οι Μακεδόνες έμειναν να παλεύουν για την Ελλάδα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό (με τους ομογενείς μας να δίνουν κάθε μέρα τεράστιες μάχες και τις κερδίζουν). Όσο και να υπάρχει “ένοχη σιωπή, όσο και αν δεν προβάλλεται ο αγώνας, ο τιτάνιος αγώνας των Μακεδόνων, για τη διαφύλαξη του μακεδονικού ονόματος, αξιοπρέπειας, ιστορίας, εθνογραφίας, παράδοσης, από τους άρπαγες του ψευτομακεδονικού σλαβισμού (άλλοτε βουλγαρίζοντος και άλλοτε σερβίζοντος). Και θα τα ξαναπούμε μέσα από τα βάθη της καρδιάς μας, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, δεν υπάρχει δύναμη στον κόσμο που να κάνει κάτι έτσι ώστε να χαθεί το μακεδονικό όνομα διαμέσου των αιώνων.



* Καθ. Ιστορικού, συγγραφέας, δημοσιογράφος SBS Αυστραλίας 

http://www.makthes.gr/news/opinions/78213/

 http://history-of-macedonia.com/wordpress/2011/08/01/pseutomakedonismos-apothrasynetai-makedonism-fimonetai/