Ηταν μια υπέροχη ηλιόλουστη μέρα, μέσα
Οκτωβρίου, που επισκεφθήκαμε με φίλους τους Δελφούς. Η ατμόσφαιρα
διαυγής και ένας λαμπερός ήλιος φώτιζε κάθε σημείο του πανέμορφου
τοπίου, αναδεικνύοντας με υπέροχες φωτοσκιάσεις τους δύο μεγαλόπρεπους
βράχους των Φαιδριάδων – ένα θεόρατο φυσικό τείχος πίσω από τον
αρχαιολογικό χώρο.
Βράχια αρχέγονα και κοφτερά, γεμάτα
πτυχώσεις και ρωγμές, σε χρώμα σταχτί, ενώ κατά τόπους, εκεί που
ορθώνονται απόκρημνα, κατακόρυφα και απειλητικά, ξεπροβάλλουν έντονες
αποχρώσεις από ώχρες και χοντροκόκκινα, θαρρείς και έχει εναποθέσει εκεί
ο χρόνος τα ίχνη μιας πανάρχαιης σκουριάς. Πού και πού πάνω τους,
στίγματα από πράσινο, οι θάμνοι και τα λιγοστά δένδρα που κρέμονται στο
κενό.
